مدل های تدریس معلمان و اثر آن بر بهبود مهارت های حل مسئله دانش آموزان

تحولات پرشتاب علمی، فناورانه و اجتماعی در دنیای معاصر، نظام های آموزشی را با چالش های نوینی مواجه ساخته است که پاسخ گویی به آن ها مستلزم بازنگری جدی در شیوه های تدریس معلمان است. یکی از مهم ترین مهارت هایی که در چنین بستری اهمیت فزاینده ای یافته، مهارت حل مسئله است؛ مهارتی که نه تنها در موفقیت تحصیلی دانش آموزان نقش اساسی دارد، بلکه بنیانی برای مواجهه اثربخش با مسائل پیچیده زندگی فردی و اجتماعی محسوب می شود. در این میان، مدل های تدریس معلمان به عنوان یکی از کلیدی ترین عوامل آموزشی، نقش تعیین کننده ای در پرورش یا تضعیف این مهارت ایفا می کنند. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی و مفهومی، به بررسی نقش مدل های متنوع تدریس معلمان و اثر آن ها بر بهبود مهارت های حل مسئله دانش آموزان می پردازد. تمرکز اصلی مقاله بر تبیین سازوکارهای آموزشی است که از طریق آن ها، شیوه های تدریس می توانند زمینه ساز تفکر فعال، تحلیل موقعیت های مسئله محور و تقویت توان تصمیم گیری دانش آموزان شوند. نتایج این بررسی نشان می دهد که بهره گیری آگاهانه از مدل های تدریس فعال، تعاملی و مبتنی بر تفکر، می تواند نقش موثری در ارتقای مهارت حل مسئله ایفا کند و زمینه ساز یادگیری عمیق تر و پایدارتر در دانش آموزان شود. این مقاله می کوشد با ارائه چارچوبی نظری، به معلمان و برنامه ریزان آموزشی در انتخاب و به کارگیری مدل های تدریس اثربخش یاری رساند.واژگان کلیدیمدل های تدریس، مهارت حل مسئله، یادگیری فعال