بررسی تاثیر توانمندسازی روان شناختی معلمان بر پذیرش و اجرای روش های تدریس نوین و دانش آموزمحور: تحلیلی بر فرصت ها، چالش ها و راهکارهای عملی در نظام آموزشی ایران

در عصر تحولات شتابان آموزشی و ضرورت انتقال از رویکردهای سنتی به روش های نوین تدریس، توانمندسازی روان شناختی معلمان به عنوان یکی از عوامل کلیدی و تعیین کننده در پذیرش و اجرای موفقیت آمیز شیوه های دانش آموزمحور مطرح می شود که می تواند نقش بسزایی در ارتقای کیفیت فرآیند یاددهی-یادگیری و تحقق اهداف تعلیم و تربیت در نظام آموزشی کشور ایفا کند. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر ابعاد مختلف توانمندسازی روان شناختی شامل احساس شایستگی، خودمختاری، معنادار بودن کار و تاثیرگذاری بر نگرش، انگیزه و رفتار معلمان در خصوص به کارگیری روش های تدریس نوین انجام شده است. یافته های حاصل از مرور پژوهش های انجام شده در دو دهه اخیر نشان می دهد که معلمان دارای سطوح بالاتر توانمندسازی روان شناختی تمایل بیشتری به پذیرش تغییرات آموزشی، اجرای روش های فعال و مشارکتی، و ایجاد محیط های یادگیری دانش آموزمحور دارند، اما موانع متعددی از جمله فقدان حمایت سازمانی، کمبود منابع، فشار برنامه درسی و نبود فرصت های توسعه حرفه ای مناسب، مانع از تحقق کامل این پتانسیل می شود. بنابراین، ضرورت دارد تا نظام آموزشی با ایجاد زیرساخت های لازم، توسعه برنامه های جامع توانمندسازی و فراهم کردن بستر مناسب برای تغییر، زمینه را برای تحول آموزشی و ارتقای کیفیت تدریس فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

توانمندسازی روان شناختی ، روش های تدریس نوین ، آموزش دانش آموزمحور ، پذیرش تغییر ، توسعه حرفه ای معلمان ، تحول آموزشی