طراحی و اعتبارسنجی یک مدل آموزش تلفیقی (ریاضی-ادبیات) مبتنی بر داستان های کهن فارسی برای افزایش خلاقیت و انگیزش یادگیری در دانش آموزان

هدف این پژوهش، طراحی و اعتبارسنجی یک مدل آموزش تلفیقی ریاضی و ادبیات فارسی با بهره گیری از داستان های کهن (مانند کلیله و دمنه) برای افزایش خلاقیت و انگیزش یادگیری دانش آموزان پایه هفتم بود. این پژوهش از نوع آمیخته (کیفی-کمی) و با رویکرد اکتشافی متوالی انجام شد. در فاز کیفی، با استفاده از روش مطالعه کتابخانه ای و تحلیل محتوای کیفی، مولفه ها و چارچوب اولیه مدل از ادبیات موضوع و منابع مرتبط استخراج و با نظرسنجی از ۱۵ متخصص (اساتید ریاضی، ادبیات و علوم تربیتی) با روش دلفی فازی، اعتبار و وضوح مدل تایید و نهایی شد. در فاز کمی، مدل طراحی شده در یک طرح نیمه آزمایشی پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بر روی ۶۰ دانش آموز پایه هفتم (۳۰ نفر گروه آزمایش، ۳۰ نفر گروه کنترل) اجرا شد. ابزارهای جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد انگیزش تحصیلی هارتر و آزمون خلاقیت تصویری تورنس (فرم B) بود. داده های کمی با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که مدل آموزش تلفیقی طراحی شده به طور معناداری (۰.۰۱>p) موجب افزایش نمرات خلاقیت و انگیزش یادگیری در دانش آموزان گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل شده است. این مدل می تواند به عنوان یک راهبرد نوآورانه در برنامه ریزی درسی تلفیقی مدارس متوسطه اول مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش تلفیقی ، ریاضی و ادبیات ، داستان های کهن فارسی ، خلاقیت ، انگیزش یادگیری ، پایه هفتم