از تدریس سنتی تا آموزش هوشمند: جایگاه فناوری های نوین در کلاس درس

تحولات سریع فناوری در دهه های اخیر، نظام های آموزشی را با تغییرات بنیادین مواجه ساخته است. گذار از تدریس سنتی به آموزش هوشمند، نیازمند بازنگری در روش های تدریس و نقش معلم در کلاس درس است. پژوهش حاضر با هدف بررسی جایگاه فناوری های نوین آموزشی در کلاس درس و نقش آن ها در ارتقای فرآیند یاددهی–یادگیری انجام شده است. این مطالعه با رویکرد توصیفی–تحلیلی و با استفاده از منابع علمی، پژوهش های پیشین و تجارب آموزشی، به تحلیل چگونگی به کارگیری فناوری های نوین توسط معلمان می پردازد. یافته ها نشان می دهد استفاده هدفمند از فناوری های آموزشی نوین می تواند منجر به افزایش مشارکت دانش آموزان، بهبود کیفیت یادگیری، تقویت تعامل معلم و دانش آموز و توسعه مهارت های قرن بیست ویکم شود. با این حال، موفقیت در پیاده سازی آموزش هوشمند مستلزم توانمندسازی معلمان، فراهم سازی زیرساخت های مناسب و تغییر نگرش نسبت به فرآیند آموزش است. نتایج این پژوهش می تواند راهنمایی موثر برای سیاست گذاران آموزشی و معلمان در جهت بهبود کیفیت آموزش مدرسه ای باشد.

کلیدواژه ها:

فناوری های نوین آموزشی ، آموزش هوشمند ، تدریس سنتی ، نقش معلم ، کلاس درس ، یاددهی–یادگیری