بررسی تاثیر یادگیری مبتنی بر هیجان بر بهبود تعاملات اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی

تعاملات اجتماعی سالم و اثربخش یکی از اساسی ترین مولفه های رشد همه جانبه کودکان در دوره ابتدایی محسوب می شود. دانش آموزان در این دوره حساس، علاوه بر یادگیری مهارت های شناختی و تحصیلی، نیازمند کسب مهارت های هیجانی و اجتماعی هستند تا بتوانند روابط موثر، سازنده و پایداری با همسالان، معلمان و محیط آموزشی برقرار کنند. در سال های اخیر، رویکردهای نوین آموزشی بر اهمیت نقش هیجان در فرآیند یادگیری تاکید ویژه ای داشته اند و «یادگیری مبتنی بر هیجان» به عنوان یکی از رویکردهای کارآمد در بهبود کیفیت آموزش و ارتقای تعاملات اجتماعی دانش آموزان مطرح شده است.یادگیری مبتنی بر هیجان با تمرکز بر شناخت، مدیریت و هدایت هیجانات، زمینه ای مناسب برای افزایش همدلی، همکاری، احترام متقابل و مهارت های ارتباطی فراهم می آورد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر یادگیری مبتنی بر هیجان بر بهبود تعاملات اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. این تحقیق با بهره گیری از روش توصیفی تحلیلی و مرور نظام مند منابع علمی، به تحلیل مفاهیم کلیدی، مبانی نظری، یافته های پژوهشی و تجربیات آموزشی مرتبط با این حوزه می پردازد.نتایج بررسی ها نشان می دهد که به کارگیری راهبردهای یادگیری مبتنی بر هیجان می تواند نقش بسزایی در کاهش رفتارهای پرخاشگرانه، افزایش مهارت های ارتباطی، تقویت همکاری گروهی و بهبود روابط اجتماعی دانش آموزان داشته باشد. همچنین، این رویکرد با ایجاد فضای عاطفی امن و مثبت در کلاس درس، انگیزه یادگیری و مشارکت فعال دانش آموزان را افزایش می دهد. در پایان، ضمن اشاره به چالش ها و موانع اجرای این رویکرد، راهکارهایی عملی برای بهره گیری موثر از یادگیری مبتنی بر هیجان در مدارس ابتدایی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

یادگیری مبتنی بر هیجان ، تعاملات اجتماعی ، هوش هیجانی ، دانش آموزان دوره ابتدایی ، آموزش هیجان محور ، مهارت های اجتماعی