تحلیل اثرات مواجهه طولانی مدت با محیط های دیجیتال بر شبکه های عصبی تصمیم گیری نوجوانان

گسترش فضاهای دیجیتال و استفاده روزافزون از آواتارها در شبکه های اجتماعی، بازی های آنلاین و محیط های یادگیری مجازی، شیوه های جدیدی از بازنمایی «خود» را برای کودکان و نوجوانان ایجاد کرده است. آواتارها به عنوان نسخه های دیجیتال فرد، می توانند بر خودپنداره، تصویر بدنی، هویت اجتماعی و احساس ارزشمندی دانش آموزان تاثیر بگذارند. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی–تحلیلی، به بررسی نقش آواتارهای دیجیتال در تحول خودپنداره و تصویر بدنی دانش آموزان می پردازد. نتایج نشان می دهد که استفاده از آواتارهای ایده آل سازی شده می تواند موجب نارضایتی بدنی، کاهش عزت نفس و فاصله گرفتن از هویت واقعی شود؛ در حالی که استفاده هدایت شده و آموزشی از آواتارها می تواند به تقویت خودپنداره مثبت، افزایش خلاقیت و رشد مهارت های اجتماعی کمک کند. این مقاله بر ضرورت آموزش سواد رسانه ای و تربیت دیجیتال برای مدیریت پیامدهای روان شناختی آواتارها تاکید دارد.در سال های اخیر، آواتارهای دیجیتال به بخشی جدایی ناپذیر از زندگی کودکان و نوجوانان تبدیل شده اند. حضور در بازی های آنلاین، پلتفرم های اجتماعی، کلاس های مجازی و حتی برنامه های آموزشی، نیازمند ساخت یک «خود دیجیتال» است. این خود دیجیتال، که اغلب با ویژگی های ظاهری و شخصیتی دلخواه طراحی می شود، می تواند بر ادراک فرد از خود واقعی تاثیر بگذارد.نوجوانان به دلیل حساسیت نسبت به پذیرش اجتماعی و شکل گیری هویت، بیش از سایر گروه ها تحت تاثیر بازنمایی های دیجیتال قرار می گیرند. این مقاله به بررسی این پرسش می پردازد که آواتارهای دیجیتال چگونه می توانند خودپنداره و تصویر بدنی دانش آموزان را تغییر دهند؟

کلیدواژه ها:

محیط های دیجیتال ، شبکه عصبی ، تصمیم گیرنده