بررسی تاثیر و نقش ورزش صبحگاهی در کیفیت یادگیری دانش آموزان در مدرسه

این پژوهش با هدف بررسی و تبیین نقش حیاتی ورزش صبحگاهی در ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان انجام شده است. با توجه به افزایش چالش های مرتبط با سلامت جسمانی و روانی در محیط های آموزشی، و همچنین اهمیت روزافزون سازوکارهای شناختی در کسب دانش، ضرورت پرداختن به مداخلات موثر مبتنی بر فعالیت بدنی آشکار می گردد. ورزش صبحگاهی به عنوان یک راهبرد کم هزینه و اثربخش، پتانسیل بالایی برای آماده سازی فیزیولوژیک و روان شناختی دانش آموزان برای ورود به فرایندهای یادگیری پیچیده دارد. این مطالعه با رویکردی علمی-دانشگاهی، ابعاد مختلف تاثیر فعالیت بدنی منظم صبحگاهی بر عملکردهای شناختی شامل تمرکز، حافظه کاری و انعطاف پذیری ذهنی را تحلیل می کند. همچنین، نقش این فعالیت در تعدیل جو عاطفی کلاس، کاهش استرس، و افزایش انگیزش تحصیلی مورد بررسی قرار می گیرد. مبانی نظری این پژوهش بر تلفیق یافته های فیزیولوژی ورزشی، علوم اعصاب شناختی و روان شناسی پرورشی استوار است. یافته های حاصل از این تحلیل نشان می دهد که ورزش صبحگاهی فراتر از بهبود سلامت جسمانی، یک پیش شرط اساسی برای بهینه سازی ظرفیت های یادگیری فراهم می آورد. در نهایت، راهکارهای عملی برای ادغام موثر این امر در برنامه روزانه مدارس و غلبه بر موانع اجرایی پیشنهاد می گردد تا کیفیت یادگیری در نظام آموزشی به شکل پایدار ارتقا یابد..

کلیدواژه ها:

ورزش صبحگاهی ، کیفیت یادگیری ، عملکرد شناختی ، آمادگی روانی ، انگیزش تحصیلی ، سلامت دانش آموزان