هوش مصنوعی و بازطراحی محتوای آموزشی در مدارس

ظهور فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی (AI)، پارادایم های سنتی آموزش و پرورش را با چالش ها و فرصت های بی سابقه ای مواجه کرده است. نظام آموزشی مدارس که سال ها بر پایه محتوای ایستا، کتاب های درسی یکسان و روش های تدریس معلم محور استوار بوده، اکنون نیازمند بازطراحی بنیادین است. این مقاله به بررسی نقش هوش مصنوعی در تحول محتوای آموزشی مدارس می پردازد و استدلال می کند که AI نه تنها ابزاری برای تسهیل یادگیری، بلکه عاملی برای تغییر ماهیت «محتوا» از یک کالای مصرفی به یک فرآیند تعاملی و زاینده است. در این پژوهش، با رویکردی توصیفی-تحلیلی، ضمن تبیین ضرورت گذر از برنامه های درسی صلب، به کاربردهای الگوریتم های یادگیری ماشین، پردازش زبان طبیعی و سیستم های خبره در شخصی سازی آموزش پرداخته می شود. همچنین، چالش های اخلاقی، زیرساختی و تغییر نقش معلمان و دانش آموزان در بستر نظام آموزشی ایران مورد واکاوی قرار می گیرد. نتایج نشان می دهد که ادغام هوشمندانه AI در بازطراحی محتوا می تواند منجر به تحقق عدالت آموزشی و ارتقای کیفیت یادگیری عمیق شود، مشروط بر اینکه پیوست های فرهنگی و زیرساخت های فنی مناسب فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی:هوش مصنوعی ، بازطراحی محتوای آموزشی ، یادگیری شخصی سازی شده ، تکنولوژی آموزشی ، مدارس هوشمند ، عدالت آموزشی ، ایران.