بررسی (مدل سازی عددی و آزمایشگاهی) عملکرد آسفالت مسلح شده با ژئوگرید

یکی از برجسته ترین مشکلات در استفاده از لایه روکش، ایجاد ترک های انعکاسی پس از اجرای این لایه است. نتایج تحقیقات انجام شده نشان می دهد که ترک های انعکاسی پدیده ای بسیار پیچیده و متغیر هستند. این مشکل عمدتا به صورت گسترش ترک از لایه زیرین روسازی به لایه روکش رخ می دهد. استفاده از ژئوگریدها به دلیل نقش آن ها در افزایش ظرفیت باربری و کاهش نشست بستر تقویت شده، طی سال های اخیر موردتوجه قرار گرفته است. بنابراین، در این پژوهش با استفاده از مدل سازی عددی و بررسی آزمایشگاهی ژئوگرید را در زیر لایه های روسازی راه قرارداده و با انجام بارگذاری تاثیر استفاده از ژئوگرید بررسی شد. یکی از اهداف این پژوهش، ارزیابی ترک خوردگی در آسفالت و بررسی تاثیر استفاده از ژئوگرید در بهبود مقاومت روسازی در برابر ترک خوردگی است.پس از انجام مدل سازی عددی و بررسی آزمایشگاهی مشاهده شد که وجود ژئوگرید باعث کاهش ترک خوردگی در روسازی های آسفالتی شد. برای شبیه سازی و تحلیل رفتار روسازی، از نرم افزار المان محدود PLAXIS ۲D استفاده شده است

کلیدواژه ها:

مسلح سازی ، ژئوگرید ، آسفالت ، ظرفیت باربری ، نشست