تاثیر سبک تربیتی والدین بر سازگاری دانش آموز در مدرسه

سازگاری دانش آموزان در مدرسه یکی از مهم ترین شاخص های سلامت روانی، اجتماعی و تحصیلی آنان محسوب می شود و نقش تعیین کننده ای در موفقیت آموزشی و رشد شخصیت فردی دارد. در این میان، خانواده به عنوان نخستین و پایدارترین نهاد اجتماعی، تاثیر عمیقی بر شکل گیری رفتارها، نگرش ها و مهارت های سازگاری دانش آموزان ایفا می کند. سبک های تربیتی والدین، شامل سبک های مقتدرانه، مستبدانه، سهل گیرانه و غافل گیرانه، چارچوبی اساسی برای درک تعامل والد–فرزند و پیامدهای آن در محیط مدرسه فراهم می آورد (بامریند، ۱۹۹۱).هدف از پژوهش حاضر، مرور نظام مند و تحلیلی مطالعات داخلی و خارجی در زمینه تاثیر سبک های تربیتی والدین بر ابعاد مختلف سازگاری دانش آموزان در مدرسه، از جمله سازگاری تحصیلی، اجتماعی، عاطفی و رفتاری است. نتایج پژوهش های پیشین نشان می دهد که سبک تربیتی مقتدرانه، بیشترین ارتباط مثبت را با سازگاری مطلوب دانش آموزان دارد، در حالی که سبک های مستبدانه و سهل گیرانه اغلب با مشکلات رفتاری، افت تحصیلی و ناسازگاری اجتماعی همراه هستند (دارلینگ و استاینبرگ، ۱۹۹۳؛ حسین زاده و همکاران، ۱۴۰۰).همچنین یافته ها حاکی از آن است که متغیرهایی نظیر جنسیت دانش آموز، پایگاه اقتصادی–اجتماعی خانواده و فرهنگ حاکم بر نظام تربیتی، می توانند رابطه بین سبک تربیتی والدین و سازگاری مدرسه ای را تعدیل کنند (Santrock, ۲۰۲۱). در مجموع، نتایج این مقاله مروری بر ضرورت آگاه سازی والدین و برنامه ریزی آموزشی برای ترویج سبک های تربیتی موثر در جهت ارتقای سازگاری دانش آموزان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

سبک های تربیتی والدین ، سازگاری مدرسه ای ، سازگاری تحصیلی ، دانش آموزان ، خانواده