ارزیابی روابط تجربی سختی برشی اولیه خاک های غیر اشباع با استفاده از آزمایش درون گمانه ای درجا

سختی برشی اولیه یکی از پارامترهای حیاتی در تحقیقات ژئوتکنیکی است. این پارامتر به طور عمده برای ارزیابی تحلیل پاسخ لرزه ای زمین و طراحی لرزه ای سازه های خاکی اعمال می شود. آزمون های آزمایشگاهی و آزمون های ژئوفیزیکی درجا روش های استانداردی برای اندازه گیری پارامترهای سختی برشی هستند. با این حال، به ویژه برای خاک های غیر اشباع، این روش ها به دلیل استفاده از تجهیزات پیشرفته و نیروی کار حرفه ای گران هستند. معادلات تجربی را می توان برای تخمین موثر مدول سختی برشی استفاده کرد. اگرچه معادلات پیشنهادی برای تخمین مدول سختی برشی برای خاک های اشباع سال ها مورد مطالعه قرار گرفته اند، اما به دلیل پیچیدگی های آزمایش های دینامیکی بر روی خاک های غیراشباع، این معادلات سابقه کوتاهی دارند. در سال های اخیر، مطالعات تحقیقاتی متعددی برای ارائه مدل هایی برای برآورد مدول برش اولیه خاک های غیراشباع انجام شده است. این تحقیق نتایج یک سری از مدل های تجربی تخمین سختی برشی اولیه برای خاک های غیراشباع را با نتایج آزمایش درون گانه ای مقایسه می کند. این مطالعه شامل استفاده از منحنی های تجربی آب-نگهداشت خاک از ویژگی های ژئوتکنیکی گمانه محل و تخمین سختی برشی اولیه از مدل های تجربی موجود است. پارامترهای ثابت هر مدل با استفاده از روش بهینه سازی ازدحام ذرات (PSO) تعیین شده است. در نهایت، مدول برشی برآورد شده با مدول برشی اندازه گیری شده از نتایج آزمایش درون گمانه ای مقایسه می شود و یک سری پارامترهای کالیبره شده برای خاک های گمانه های مورد مطالعه ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

خاک غیر اشباع ، مدول برشی اولیه ، مدلهای تجربی ، آزمایش درون گمانه ای ، کاربرد روش PSO