همگرایی بوم و اندیشه: ادغام مهارت های حل مسئله در برنامه درسی هنر و خلاقیت

در پارادایم های نوین آموزشی، تربیت هنری دیگر صرفا به معنای پرورش مهارت های فنی یا بیان احساسات نیست، بلکه به عنوان بستری غنی برای توسعه مهارت های شناختی سطح بالا، به ویژه حل مسئله، شناخته می شود. مسائل هنری ماهیتی «بدساختار» و باز دارند که نیازمند تفکر واگرا، تحمل ابهام و تصمیم گیری های پیچیده در شرایط عدم قطعیت هستند. این مقاله به بررسی چارچوب های نظری و راهکارهای عملی برای ادغام رویکرد حل مسئله در برنامه درسی هنر می پردازد. با گذر از مدل های سنتی «استاد-شاگردی» به سمت رویکردهای «پژوهش محور در هنر»، پژوهش حاضر نشان می دهد که چگونه فرآیند خلق اثر هنری می تواند به عنوان یک چرخه کامل حل مسئله (از مسئله یابی تا ارزیابی) بازتعریف شود. تمرکز بر مفاهیمی همچون «تفکر طراحی»، «محدودیت های خلاق» و «نقد تکوینی» به عنوان ابزارهای آموزشی، محور اصلی این مطالعه است. هدف نهایی، تبیین نقشی است که آموزش هنر می تواند در تربیت ذهن های حل گر و منعطف برای مواجهه با چالش های پیچیده قرن بیست و یکم ایفا کند.

کلیدواژه ها:

آموزش هنر ، حل مسئله ، تفکر واگرا ، مسئله یابی ، خلاقیت ، برنامه درسی شناختی.