بررسی رابطه ی جهت گیری مذهبی (درونی و بیرونی) با امید به زندگی در بین دانشجویان

تحقیق حاضر با هدف تعیین رابطه بین جهت گیری مذهبی با امید به زندگی و شادکامی در دانشجویان انجام شد. جامعه آماری این تحقیق شامل کلیه ی دانشجویان دختر مشغول به تحصیل دانشگاه علامه طباطبائی در سال تحصیلی۱۳۹۲-۱۳۹۱بودند. به طریق نمونه گیری خوشه ای طبقه ای سه دانشکده ی روانشناسی و علوم تربیتی، حقوق و علوم سیاسی و دانشکده ی نیمه حضوری انتخاب شدند. نمونه ی پژوهش شامل۲۵۰ دانشجو بود. برای جمعآوری داده های پژوهش از پرسشنامه های جهت گیری مذهبی آلپورت و امید به زندگی میلر را استفاده شد. داده های به دست آمده با استفاده از روش آماری همبستگی پیرسون با نرم افزار spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش بیانگر وجود تفاوت معنادار ( ۰.۰۱ P<) بین جهت گیری مذهبی درونی با امید به زندگی در دانشجویان بود. ولی بین جهت گیری مذهبی بیرونی و امید به زندگی تفاوت معناداری وجود نداشت.

کلیدواژه ها:

جهت گیری مذهبی درونی و بیرونی ، امید به زندگی ، دانشجویان