اثربخشی آموزش شناختی رفتاری بر الگوی مصرف دارو و عواطف منفی و مثبت در سالمندان افسرده

پیش زمینه و هدف: هدف پژوهش حاضر، اثربخشی آموزش شناختی رفتاری بر بهبود الگوی مصرف دارو و عواطف منفی و مثبت در سالمندان افسرده بود. مواد و روش کار: طرح پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه ی آماری پژوهش شامل همه سالمندان مستقر در خانه های سالمندان تحت پوشش سازمان بهزیستی شهر ارومیه از خرداد ماه سال ۱۴۰۱ تا تیرماه سال ۱۴۰۱ بودند و از بین آنها ۳۰ نفر (به ازاء هر گروه ۱۵ نفر) برای ۲ گروه شامل یک گروه آموزش شناختی رفتاری (۱۵ نفر) به همراه یک گروه گواه (۱۵ نفر) با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه بهبود الگوی مصرف دارو دلشاد نوقابی، دارابی، بلوچی بیدختی، شارعی نیا و رادمنش (۱۳۹۲) و پرسشنامه عواطف مثبت و منفی واتسون، کلارک و تلجن (۱۹۸۸) به دست آمد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از روش تحلیل کوواریانس با استفاده از برنامه نرم افزاری آماری (SPSS-۲۲) استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که آموزش شناختی رفتاری بر بهبود الگوی مصرف دارو و کاهش عواطف منفی و افزایش عواطف مثبت در سالمندان افسرده به طور معنادار تاثیر دارد. بحث و نتیجه گیری: این نتایج نشانگر آن است که می توان در سالمندان از آموزشهای شناختی رفتاری برای ارتقا عواطف و تغییرات رفتاری مثل تبعیت دارویی استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

آموزش شناختی رفتاری ، بهبود الگوی مصرف دارو ، عواطف منفی و مثبت ، سالمندان افسرده