بررسی تاثیر بازخوردهوشمندبرانگیزش وهیجان های تحصیلی دانش آموزان

این مقاله به بررسی تاثیر استفاده از بازخورد هوشمند (Intelligent Feedback)، مبتنی بر فناوری های هوش مصنوعی، بر دو عامل حیاتی در یادگیری دانش آموزان یعنی انگیزش تحصیلی و هیجان های مرتبط با آن می پردازد. در محیط های آموزشی نوین، بازخورد سنتی اغلب فاقد سرعت، شخصی سازی و غنای لازم برای حمایت موثر از یادگیرندگان است. بازخورد هوشمند با تحلیل داده های عملکردی دانش آموز، بازخوردهای فوری، انطباقی و متناسب با نیازهای شناختی و عاطفی ارائه می دهد (Shute, ۲۰۰۸). این تحقیق با تکیه بر نظریه های خودتعیین گری (Deci & Ryan, ۲۰۰۰) و نظریه کنترل–ارزش پکران (Pekrun, ۲۰۰۶)، فرضیه می کند که بازخورد هوشمند می تواند با ارضای نیازهای بنیادین روانشناختی (شایستگی، خودمختاری و ارتباط) انگیزش درونی را تقویت کند. همچنین، این نوع بازخورد با کاهش عدم قطعیت و ارائه راهنمایی های سازنده، می تواند هیجان های منفی مانند اضطراب را کاهش داده و هیجان های مثبت مانند علاقه و غرور را افزایش دهد. مرور ادبیات و شواهد پژوهشی نشان می دهد که سیستم های بازخورد هوشمند می توانند به طور معناداری اثربخشی یادگیری را ارتقا بخشند، اما اجرای موفقیت آمیز آن مستلزم در نظر گرفتن ملاحظات اخلاقی مرتبط با حریم خصوصی داده ها و جلوگیری از سوگیری های الگوریتمی است. پیامدهای این یافته ها برای طراحی سیستم های آموزشی شخصی سازی شده و تربیت معلمان برای بهره گیری از این فناوری ها مورد بحث قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

فناوری ، هوش مصنوعی ، دانش آموزان