یادگیری به مثابه فرایند شناختی – اجتماعی : نقش تعاملات کلاسی در رشد ذهنی دانش آموزان

یادگیری در رویکردهای نوین آموزشی، صرفا انتقال اطلاعات از معلم به دانش آموز تلقی نمی شود، بلکه فرایندی پویا، فعال و چندبعدی است که در بستر تعاملات شناختی و اجتماعی شکل می گیرد. بر اساس دیدگاه های شناختی–اجتماعی، ذهن دانش آموز در تعامل مستمر با محیط، همسالان و معلم رشد می یابد و معنا می سازد. کلاس درس به عنوان یک فضای اجتماعی-یادگیری، نقش اساسی در تسهیل یا محدودسازی این فرایند ایفا می کند. تعاملات کلاسی از جمله گفت وگوهای آموزشی، یادگیری مشارکتی، بازخورد معلم، و همکاری میان دانش آموزان، زمینه ساز رشد توانایی های شناختی نظیر تفکر انتقادی، حل مسئله، خودتنظیمی و درک عمیق مفاهیم می شود. کیفیت تعاملات کلاسی نه تنها بر پیشرفت تحصیلی، بلکه بر رشد اجتماعی، هیجانی و انگیزشی دانش آموزان نیز تاثیرگذار است. کلاس هایی که در آن ها فضای امن روانی، مشارکت فعال و گفت وگوی معنادار حاکم است، فرصت های بیشتری برای ساخت دانش و توسعه توانمندی های ذهنی فراهم می کنند. در نهایت، توجه به ماهیت اجتماعی یادگیری می تواند به بازنگری در شیوه های تدریس، مدیریت کلاس و طراحی محیط های یادگیری منجر شود و زمینه ساز تربیت دانش آموزانی اندیشمند، خلاق و توانمند در مواجهه با مسائل پیچیده زندگی گردد.

کلیدواژه ها:

یادگیری شناختی–اجتماعی ، تعاملات کلاسی ، رشد ذهنی ، محیط یادگیری ، مشارکت دانش آموزان