نقش هوش مصنوعی در شخصی سازی یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی: رویکردها، چالش ها و چشم اندازها

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در شخصی سازی یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی و ارائه چارچوب بومی برای بهره گیری موثر از آن در نظام آموزشی ایران به روش آمیخته با طرح اکتشافی متوالی اجرا شد. در مرحله کیفی، ۲۲ مصاحبه نیمه ساخت یافته با معلمان و مدیران مدارس ابتدایی شهر تهران انجام و با روش تحلیل تماتیک بررسی شد و در مرحله کمی، پرسشنامه محقق ساخته بر روی نمونه ۳۸۴ نفری توزیع گردید. یافته ها نشان داد که ادراک معلمان از اثربخشی هوش مصنوعی در شخصی سازی یادگیری بالاتر از حد متوسط است و قوی ترین پیش بینی کننده آن، آمادگی حرفه ای معلمان می باشد. پنج تم اصلی شامل ابزارهای موجود و محدودیت بومی سازی، تاثیر مثبت بر انگیزش و پیشرفت، نگرانی های اخلاقی، کمبود آمادگی معلمان و ضرورت مدل بومی استخراج شد. مهم ترین موانع، زیرساختی، اخلاقی، فرهنگی و کمبود آموزش معلمان شناسایی گردید. در نهایت، مدل بومی پنج بعدی هوش مصنوعی آموزشی برای دوره ابتدایی ارائه و پیشنهاد شد که سیاست گذاری ملی، طراحی پلتفرم ملی فارسی، توانمندسازی معلمان و مشارکت عمومی–خصوصی را در بر می گیرد. نتایج حاکی از آن است که هوش مصنوعی می تواند عدالت و کیفیت یادگیری را در دوره ابتدایی ایران به طور چشمگیری ارتقا دهد، مشروط بر آن که چالش های زیرساختی و اخلاقی به صورت همزمان رفع گردد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، شخصی سازی یادگیری ، دوره ابتدایی ، آموزش تطبیقی ، مدل بومی ، عدالت آموزشی