چالش های آموزش و پرورش سنتی در عصر دیجیتال

در عصر دیجیتال، نظام آموزش و پرورش سنتی با چالش های جدی در فرآیند یاددهی–یادگیری، مشارکت دانش آموزان و استفاده از فناوری های نوین مواجه است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی چالش های آموزش سنتی و تحلیل نقش فناوری و یادگیری مشارکتی در بهبود کیفیت آموزش انجام شد. روش پژوهش کاربردی و توصیفی–تحلیلی بود و داده ها از طریق پرسشنامه، مصاحبه نیمه ساختاریافته، مشاهده کلاس و تحلیل مستندات آموزشی جمع آوری شد. جامعه پژوهش شامل معلمان و دانش آموزان مدارس ابتدایی و متوسطه استان کرمانشاه بود و نمونه ای شامل ۵۰ معلم و ۱۵۰ دانش آموز انتخاب شد. یافته ها نشان داد که روش های سنتی معلم محور و حفظیات محور باعث کاهش مشارکت فعال، انگیزه و مهارت های نوین دانش آموزان می شوند و فرصت های یادگیری فعال و تعاملی محدود است. همچنین کمبود منابع دیجیتال و آمادگی محدود معلمان از دیگر چالش های اصلی بود. استفاده از فناوری های نوین آموزشی و یادگیری مشارکتی با مشارکت و انگیزه دانش آموزان همبستگی مثبت و معنادار داشت و نقش فعال معلم در هدایت و مدیریت کلاس، اثر منفی روش های سنتی را کاهش می دهد. این پژوهش نشان می دهد که ادغام روش های فعال، فناوری های آموزشی و مدیریت موثر کلاس توسط معلم می تواند کیفیت یاددهی–یادگیری، انگیزه و مشارکت دانش آموزان را بهبود بخشد و چالش های آموزش سنتی در عصر دیجیتال را کاهش دهد. یافته ها برای معلمان، مدیران و سیاست گذاران آموزشی کاربرد عملی دارد و می تواند راهنمایی برای توسعه نظام آموزشی نوآورانه و همگام با فناوری ارائه دهد.در عصر دیجیتال، نظام آموزش و پرورش سنتی با چالش های جدی در فرآیند یاددهی–یادگیری، مشارکت دانش آموزان و استفاده از فناوری های نوین مواجه است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی چالش های آموزش سنتی و تحلیل نقش فناوری و یادگیری مشارکتی در بهبود کیفیت آموزش انجام شد. روش پژوهش کاربردی و توصیفی–تحلیلی بود و داده ها از طریق پرسشنامه، مصاحبه نیمه ساختاریافته، مشاهده کلاس و تحلیل مستندات آموزشی جمع آوری شد. جامعه پژوهش شامل معلمان و دانش آموزان مدارس ابتدایی و متوسطه استان کرمانشاه بود و نمونه ای شامل ۵۰ معلم و ۱۵۰ دانش آموز انتخاب شد. یافته ها نشان داد که روش های سنتی معلم محور و حفظیات محور باعث کاهش مشارکت فعال، انگیزه و مهارت های نوین دانش آموزان می شوند و فرصت های یادگیری فعال و تعاملی محدود است. همچنین کمبود منابع دیجیتال و آمادگی محدود معلمان از دیگر چالش های اصلی بود. استفاده از فناوری های نوین آموزشی و یادگیری مشارکتی با مشارکت و انگیزه دانش آموزان همبستگی مثبت و معنادار داشت و نقش فعال معلم در هدایت و مدیریت کلاس، اثر منفی روش های سنتی را کاهش می دهد. این پژوهش نشان می دهد که ادغام روش های فعال، فناوری های آموزشی و مدیریت موثر کلاس توسط معلم می تواند کیفیت یاددهی–یادگیری، انگیزه و مشارکت دانش آموزان را بهبود بخشد و چالش های آموزش سنتی در عصر دیجیتال را کاهش دهد. یافته ها برای معلمان، مدیران و سیاست گذاران آموزشی کاربرد عملی دارد و می تواند راهنمایی برای توسعه نظام آموزشی نوآورانه و همگام با فناوری ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

آموزش سنتی ، آموزش دیجیتال ، یادگیری مشارکتی ، فناوری آموزشی ، مدیریت کلاس ، کیفیت یاددهی–یادگیری