هوش مصنوعی و یادگیری فعال: از شخصی سازی مسیر یادگیری تا بازخورد هوشمند در کلاس درس

هوش مصنوعی به عنوان یک فناوری تحول آفرین، ظرفیت بالایی برای بازتعریف روش های تدریس مبتنی بر یادگیری فعال دارد. این فناوری با فراهم سازی امکان شخصی سازی مسیر یادگیری، ارائه بازخورد هوشمند، تحلیل رفتار یادگیرندگان و تسهیل تعامل، نقش یادگیرنده را از دریافت کننده منفعل به عامل فعال و مشارکت کننده تغییر می دهد و معلم را از انتقال دهنده صرف دانش به تسهیل گر یادگیری تبدیل می کند. علاوه بر این، هوش مصنوعی می تواند به ارتقای انگیزش، توسعه مهارت های تفکر انتقادی و خودتنظیمی، و کاهش نابرابری های آموزشی کمک کند. با وجود این مزایا، استفاده از هوش مصنوعی با چالش هایی نظیر زیرساخت های فنی، مسائل اخلاقی، سوگیری الگوریتمی و وابستگی بیش از حد به فناوری همراه است. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی–تحلیلی، نقش هوش مصنوعی در تقویت یادگیری فعال، فرصت ها و محدودیت های آن را تحلیل کرده و چارچوبی جامع برای بهره گیری موثر از این فناوری ارائه می دهد.هوش مصنوعی به عنوان یک فناوری تحول آفرین، ظرفیت بالایی برای بازتعریف روش های تدریس مبتنی بر یادگیری فعال دارد. این فناوری با فراهم سازی امکان شخصی سازی مسیر یادگیری، ارائه بازخورد هوشمند، تحلیل رفتار یادگیرندگان و تسهیل تعامل، نقش یادگیرنده را از دریافت کننده منفعل به عامل فعال و مشارکت کننده تغییر می دهد و معلم را از انتقال دهنده صرف دانش به تسهیل گر یادگیری تبدیل می کند. علاوه بر این، هوش مصنوعی می تواند به ارتقای انگیزش، توسعه مهارت های تفکر انتقادی و خودتنظیمی، و کاهش نابرابری های آموزشی کمک کند. با وجود این مزایا، استفاده از هوش مصنوعی با چالش هایی نظیر زیرساخت های فنی، مسائل اخلاقی، سوگیری الگوریتمی و وابستگی بیش از حد به فناوری همراه است. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی–تحلیلی، نقش هوش مصنوعی در تقویت یادگیری فعال، فرصت ها و محدودیت های آن را تحلیل کرده و چارچوبی جامع برای بهره گیری موثر از این فناوری ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، یادگیری فعال ، بازتعریف روش تدریس ، شخصی سازی یادگیری ، بازخورد هوشمند