کلاس درس هوشمند و راهبردهای تدریس نوین

تحولات سریع فناوری های دیجیتال در دهه های اخیر، نظام های آموزشی را با تغییرات بنیادین مواجه ساخته و مفهوم کلاس درس هوشمند را به عنوان یکی از مهم ترین جلوه های این تحول مطرح کرده است. کلاس درس هوشمند با بهره گیری از فناوری های نوین اطلاعات و ارتباطات، محیطی تعاملی، پویا و یادگیرنده محور ایجاد می کند که در آن نقش معلم از انتقال دهنده صرف دانش به تسهیل گر یادگیری تغییر می یابد. در چنین بستری، راهبردهای تدریس نوین مانند یادگیری مبتنی بر پروژه، یادگیری معکوس، یادگیری تلفیقی و روش های فعال، امکان مشارکت موثرتر دانش آموزان، افزایش انگیزش، تقویت تفکر انتقادی و توسعه مهارت های قرن بیست ویکم را فراهم می سازند. با وجود این، شواهد پژوهشی نشان می دهد که فاصله معناداری میان اهداف نظری کلاس های هوشمند و اجرای عملی آن ها در مدارس وجود دارد؛ چالش هایی نظیر ضعف زیرساخت های فناورانه، کمبود آموزش حرفه ای معلمان و تداوم رویکردهای سنتی تدریس از جمله موانع اصلی تحقق کامل این الگو به شمار می روند. ازاین رو، تبیین مبانی نظری کلاس درس هوشمند و تحلیل راهبردهای تدریس نوین در این بستر، می تواند به درک عمیق تر الزامات، فرصت ها و چالش های موجود کمک کند. این مقاله با هدف بررسی مفهوم کلاس درس هوشمند، زیرساخت های لازم، محدودیت های روش های سنتی و نقش راهبردهای تدریس نوین، می کوشد چارچوبی نظری برای بهبود کیفیت یاددهی–یادگیری و ارتقای اثربخشی نظام آموزشی ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

کلاس درس هوشمند ، راهبردهای تدریس نوین ، فناوری آموزشی ، یادگیری فعال