نقش درس فارسی در تقویت مهارت شنیداری دانش آموزان

مهارت شنیداری یکی از اساسی ترین مهارت های زبانی است که نقش زیربنایی در یادگیری، ارتباط موثر و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. درس فارسی به عنوان محور اصلی آموزش زبان در نظام آموزشی ایران، ظرفیت بالایی برای تقویت این مهارت دارد. هدف مقاله مروری حاضر، بررسی نقش درس فارسی در تقویت مهارت شنیداری دانش آموزان بر اساس تحلیل پژوهش های داخلی و خارجی است. نتایج مطالعات نشان می دهد که استفاده از روش های فعال آموزشی مانند قصه گویی، شعرخوانی، خوانش متون ادبی، گفت وگوهای کلاسی و گوش دادن هدفمند به متون شنیداری در کلاس فارسی، می تواند به بهبود دقت شنیداری، درک معنا، تمرکز و مهارت های ارتباطی دانش آموزان منجر شود (احمدی، ۱۳۹۹؛ کریمی، ۱۴۰۰). همچنین، پژوهش ها حاکی از آن است که تعامل معلم–دانش آموز و بهره گیری از متون ادبی متناسب با سطح رشدی فراگیران، تاثیر معناداری بر رشد مهارت شنیداری دارد (Brown, ۲۰۰۷؛ Rost, ۲۰۱۱). در مجموع، یافته ها بر این نکته تاکید دارند که درس فارسی، در صورت به کارگیری رویکردهای نوین آموزشی، می تواند نقش موثری در پرورش مهارت شنیداری دانش آموزان ایفا کند.

کلیدواژه ها:

درس فارسی ، مهارت شنیداری ، یادگیری زبان ، دانش آموزان ، آموزش زبان فارسی