مطالعه تاثیر فناوری های نوین بر کاهش فقر آموزشی در مناطق محروم

فقر آموزشی در مناطق محروم یکی از جدی ترین موانع توسعه انسانی و اجتماعی به شمار می رود و نابرابری در دسترسی به آموزش باکیفیت را به صورت مداوم بازتولید می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر فناوری های نوین (شامل دسترسی به اینترنت، پلتفرم های آموزشی آنلاین، نرم افزارهای تعاملی و ابزارهای هوشمند) بر کاهش این نابرابری و شکسته شدن چرخه فقر آموزشی در مناطق محروم کشور انجام شده است.روش شناسی پژوهش از نوع ترکیبی (کمی و کیفی) بوده و جامعه آماری آن دانش آموزان و معلمان مناطق محروم استان سیستان و بلوچستان را در بر می گیرد. نمونه گیری به روش خوشه ای چندمرحله ای صورت گرفت و در مجموع ۲۰۰ دانش آموز در برنامه مداخله فناوری محور شرکت کردند؛ همچنین مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۲۰ معلم و مدیر مدرسه انجام شد.یافته های پژوهش نشان داد که اجرای مداخله شش هفته ای مبتنی بر فناوری، عملکرد دانش آموزان در مهارت های پایه خواندن و ریاضی را به طور میانگین ۱۸ تا ۲۲ درصد ارتقا داد و نرخ قصد به ترک تحصیل را حدود ۲۵ درصد کاهش داد. همچنین تحلیل های کیفی حاکی از افزایش انگیزش یادگیری، سهولت دسترسی به محتوای آموزشی و تقویت حس خودکارآمدی در دانش آموزان بود، هرچند موانعی نظیر کمبود زیرساخت اینترنت و مقاومت اولیه فرهنگی نیز مشاهده شد.در مجموع، نتایج پژوهش تایید می کند که فناوری های نوین می توانند به عنوان اهرمی موثر در جهت تحقق عدالت آموزشی و کاهش شکاف دیجیتال-آموزشی در مناطق محروم عمل کنند، مشروط بر آنکه با سرمایه گذاری در زیرساخت ها، آموزش معلمان و طراحی محتوای بومی سازی شده همراه باشد. این مطالعه بر ضرورت تدوین سیاست های جامع و پایدار برای بهره گیری از ظرفیت های فناوری در برنامه ریزی آموزشی کشور تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

فناورینوین ، پژوهش ، آموزش ، مناطق محروم ، فقر