تعاملات اجتماعی دانش آموزان و تقویت هوش هیجانی

رویکردهای سازه نگر معتقدندکه آگاهی فرایند است و یادگیرنده ها باید به صورت فردی و فعالانه اطلاعات پیچیده را کشف کنند تا آنها را متعلق به خودشان سازند. بنابراین ضمن تاکید بر اهمیت و نقش اساسی ارتباط در جریان تدریس میتوان اذعان داشت فرایند ارتباط انسانی در کلاس بدون عوامل مزاحم نیست و در بسیاری از مواقع براحتی برقرار نمی شود و حتی ارتباط برقرار شده قابل تداوم نیست و همین نگرانی مربیان را به سوی توجه بیشتر و عمیق تری نسبت به فرآیند ارتباط، الگوی ارتباطی در کلاس و عوامل مخل در فرآیند ارتباط سوق می دهد. تعاملات اجتماعی در مدرسه، از جمله ارتباطات بین فردی با همکلاسی ها، معلمان و دیگر اعضای مدرسه، تاثیر زیادی بر رشد این نوع هوش دارند. تعاملات مثبت و موثر در محیط مدرسه می تواند موجب افزایش آگاهی دانش آموزان از احساسات خود و دیگران شود، که این امر در حل مسائل اجتماعی، کنترل استرس و ایجاد روابط سالم با دیگران تاثیرگذار است

کلیدواژه ها:

دانش آموزان ، اطلاعات ، تدریس ، فرآیند ارتباط ، درویکرد ، روانشناسی تربیتی