نقش فناوری های کمک آموزشی در توانمندسازی دانش آموزان با اختلالات یادگیری خاص

ناتوانی های یادگیری خاص (SLD) از شایع ترین چالش ها در حوزه کودکان استثنایی است که به رغم هوش طبیعی، عملکرد تحصیلی فرد را در مهارت های پایه خواندن، نوشتن و ریاضی تحت تاثیر قرار می دهد. این مقاله با تمرکز بر پتانسیل فناوری های کمک آموزشی (Assistive Technology) در جبران این چالش ها نگاشته شده است. هدف اصلی، بررسی تاثیر ابزارهای دیجیتالی مانند نرم افزارهای تبدیل متن به گفتار، پردازشگر کلمه با قابلیت پیش بینی کلمه، نرم افزارهای شناختی و اپلیکیشن های آموزش ریاضی بر بهبود دسترسی به محتوا، افزایش خودکارآمدی و ارتقای عملکرد تحصیلی این دانش آموزان است. روش پژوهش، مرور نظام مند مطالعات تجربی داخلی و خارجی در دهه گذشته است. یافته ها به طور قاطع از اثربخشی این فناوری ها حکایت دارند. این ابزارها با فراهم آوردن مسیرهای جایگزین برای درک، تولید و تعامل با اطلاعات، بار شناختی را کاهش داده و به دانش آموز امکان می دهند تا بر هسته مفهومی تکلیف تمرکز کند. نتیجه گیری مقاله بر این امر تاکید دارد که ادغام هوشمندانه فناوری های کمکی در برنامه آموزشی انفرادی (IEP) نه تنها یک تسهیل کننده، بلکه یک جزء ضروری برای تضمین دسترسی عادلانه به آموزش کیفی برای دانش آموزان با ناتوانی های یادگیری است. در پایان، پیشنهادهایی برای گنجاندن آموزش این فناوری ها در برنامه های تربیت معلم و تامین بودجه برای دسترسی مدارس به آنها ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

فناوری کمک آموزشی ، ناتوانی یادگیری خاص ، اختلال خواندن ، اختلال نوشتن ، اختلال ریاضی ، دسترسی به محتوا ، خودکارآمدی تحصیلی.