تاثیر کاهش جمعیت دانش آموزی بر تعاملات اجتماعی و کیفیت یادگیری

پدیده کاهش جمعیت دانش آموزی، به ویژه در مناطق خاص یا کشورهای با نرخ باروری پایین، در حال تبدیل شدن به یک واقعیت ساختاری در بسیاری از نظام های آموزشی است. این مقاله به بررسی همه جانبه پیامدهای این کاهش بر دو بعد حیاتی محیط مدرسه، یعنی تعاملات اجتماعی و کیفیت یادگیری می پردازد. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی-تحلیلی و با استفاده از روش مطالعه اسنادی و تحلیل داده های ثانویه انجام شده است. یافته ها حاکی از آن است که کاهش جمعیت، اگرچه ممکن است منجر به کاهش نسبت دانش آموز به معلم و فرصت هایی برای توجه فردی تر شود، اما هم زمان می تواند تنوع گروه همسالان، فرصت های یادگیری مشارکتی، رقابت سازنده و شکل گیری شبکه های حمایتی اجتماعی را محدود کند. همچنین، این کاهش ممکن است به ادغام کلاس ها، کاهش تنوع برنامه های درسی و فوق برنامه و ایجاد حس انزوا در دانش آموزان منجر شود. مقاله نتیجه می گیرد که مدیریت این انتقال جمعیتی نیازمند سیاست گذاری آگاهانه ای است که هم بر حفظ کیفیت آموزشی و هم بر غنای محیط اجتماعی مدرسه تمرکز کند.

کلیدواژه ها:

کاهش جمعیت دانش آموزی ، تعاملات اجتماعی ، کیفیت یادگیری ، اندازه کلاس ، تنوع همسالان.