ارزیابی نقش معلمان در ایجاد یادگیری معنادار از دیدگاه نظریه ساخت گرایی اجتماعی (ویگوتسکی)

هدف پژوهش حاضر، ارزیابی نقش معلمان در ایجاد یادگیری معنادار با تکیه بر نظریه ساخت گرایی اجتماعی ویگوتسکی است. این نظریه یادگیری را فرآیندی اجتماعی و تعاملی می داند که در آن معلم نه صرفا انتقال دهنده اطلاعات، بلکه تسهیل کننده ساخت مشترک معنا میان دانش آموزان و محیط آموزشی است.روش پژوهش از نوع کیفی – توصیفی تحلیلی بوده و داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۵ معلم دوره ابتدایی در مناطق فسا و بمپور گردآوری شد. تحلیل داده ها به صورت کدگذاری تماتیک (محورهای معنا) انجام گرفت. نتایج نشان داد که معلمان با استفاده از تعامل گفت وگویی، همیاری گروهی و موقعیت های واقعی یادگیری، زمینه شکل گیری معنا را تقویت می کنند. همچنین، بین نگرش ساخت گرایانه معلم و میزان مشارکت فعال دانش آموزان رابطه مستقیم مشاهده شد.پژوهش حاضر بر اهمیت راهبردهای آموزشی مبتنی بر تعامل اجتماعی، استفاده از زبان به عنوان ابزار فکری، و نقش معلم به عنوان میانجی فرهنگی تاکید دارد. بر اساس یافته ها پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی معلمان با محوریت نظریه ویگوتسکی بازنگری و در جهت ارتقای یادگیری معنادار طراحی شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری معنادار ، نظریه ساخت گرایی اجتماعی ، ویگوتسکی ، نقش معلم ، تعامل آموزشی