یادگیری عمیق؛ افقی نو در آموزش رسمی

آموزش و پرورش، به عنوان ستون فقرات توسعه جوامع، همواره در جستجوی روش ها و رویکردهای نوین برای ارتقاء کیفیت یادگیری دانش آموزان بوده است. در این میان، مفهوم «یادگیری عمیق» به عنوان یک افق نو، جایگاهی ویژه یافته است. این مقاله با رویکرد مروری تحلیلی، به تبیین و تشریح جامع مفهوم یادگیری عمیق و چگونگی پیوند آن با ساختارهای آموزش رسمی موجود می پردازد. در ابتدا، سیر تحول مفهوم یادگیری از سطحی تا عمیق، با استناد به مبانی نظری برجسته ای چون دیدگاه های مارتون و سالجو، مورد بررسی قرار می گیرد. سپس، تعاریف، مولفه های کلیدی و تمایز بنیادین یادگیری عمیق با یادگیری سطحی، با تاکید بر فرآیند معناسازی، فهم، انتقال دانش و تجربه زیسته، تبیین می گردد. نقش محوری عناصر مختلف نظام آموزشی، از جمله معلم، دانش آموز، برنامه درسی، ارزشیابی و فناوری آموزشی، در تحقق یادگیری عمیق مورد تحلیل قرار گرفته و نقدی بر آموزش رسمی کنونی با توجه به کاستی های آن در راستای تسهیل این نوع یادگیری ارائه می شود. در نهایت، چالش ها و موانع موجود بر سر راه پیاده سازی یادگیری عمیق در آموزش رسمی و راهبردهای عملیاتی برای غلبه بر این موانع، به تفصیل مورد بحث و بررسی قرار گرفته و با ارائه نتایج و پیشنهادها، افق های پیش رو برای تحقق این رویکرد تحول آفرین در نظام آموزشی ترسیم می گردد.

کلیدواژه ها:

یادگیری عمیق ، یادگیری سطحی ، معناسازی ، تجربه زیسته ، آموزش رسمی ، یادگیری معنادار ، سازنده گرایی.