واکاوی مولفه های اثرگذار مطلوب در سازگاری اجتماعی دختران نوجوان وابسته به فضای مجازی

هدف پژوهش حاضر، واکاوی مولفه های موثر در سازگاری اجتماعی نوجوانان وابسته به فضای مجازی بود. پژوهش حاضر مطالعه کیفی از نوع پدیدارشناسی توصیفی بود. جامعه آماری، دختران نوجوان ۱۲ تا ۱۸ ساله شهرستان تالش استان گیلان در سه ماهه تابستان ۱۴۰۲ بوده که به فضای مجازی وابسته بودند. نمونه گیری هدفمند با استفاده از پرسش نامه اعتیاد به فضای مجازی یانگ انجام شد و از ۱۳ نفر مصاحبه نیمه ساختاریافته به عمل آمد و تا رسیدن به سطح اشباع و تکرار پاسخ ها ادامه یافت. در تحلیل داده ها از روش هفت مرحله ای کولایزی استفاده شد. یافته ها نشان می دهد مجموعا از تعداد ۱۳ مصاحبه ۳ مضمون اصلی، ۹ مضمون فرعی طبقه بندی شدند که: مضمون اصلی «پویایی و مشارکت فعال» با مضامین فرعی: «تقویت همزیستی و عدم نگرش متعصبانه» و «درک و پذیرش فرهنگ بین المللی عدم تبعیض نژادی»؛ مضمون اصلی «کارآمدی هیجانی» با مضامین فرعی: «هوش بین فردی»، «هوش هیجانی»، «افزایش اعتمادبه نفس»، «تقویت و گسترش عزت نفس»؛ مضمون اصلی «مهارت های اثرگذاری بر محیط اجتماعی» با مضامین فرعی: «مدیریت تعارض بین فردی»، «برنامه ریزی و قصدمندی»، «جهت گیری شناختی و عاطفی» طبقه بندی شده است. نتایج نشان داد مولفه های مربوط به باورخودکارآمدی در نوجوانان وابسته به فضای مجازی بر سازگاری اجتماعی اثر مطلوب دارد؛ بنابراین لازم است متصدیان و متولیان امر ضمن در نظرگرفتن نیازهای دوره نوجوانی و استفاده از فرصت فناوری ارتباطات و به تقویت و پرورش هرچه بیشتر باور خودکارآمدی در نوجوان اقدام نمایند .

کلیدواژه ها:

وابستگی به فضای مجازی ، سازگاری اجتماعی ، دختران نوجوان