از اجرای اسکریپت محور تا کنشگری مدبرانه: تبیین مدل معلمی با تدبیر اصیل برای پرورش عاملیت پداگوژیک

این مقاله به تبیین پارادایم «معلمی با تدبیر اصیل» به مثابه یک رویکرد جایگزین برای مدل های تکنیک زده و ابزاری در آموزش می پردازد. مسئله اصلی که این پژوهش به آن می پردازد، بحران کاهش عاملیت و قضاوت حرفه ای معلم در مواجهه با برنامه های درسی تجویزی و رویکردهای استانداردسازی است که حرفه معلمی را به سطح اجرای دستورالعمل های از پیش تعیین شده تقلیل می دهد. این پژوهش با استفاده از روش سنتز مفهومی و تحلیل کیفی ادبیات نظری، یک مدل چهاروجهی را برای معلمی با تدبیر اصیل ارائه می دهد که شامل: ۱) تشخیص موقعیت مند، ۲) طراحی منعطف و پاسخگو، ۳) کنش تاملی، و ۴) انسجام هویتی-پداگوژیک است. یافته ها نشان می دهد که این مدل، معلم را از یک مجری منفعل به یک «کنشگر مدبر» تبدیل می کند که قادر است با تکیه بر حکمت عملی (فرونسیس) و درک عمیق از زمینه، تصمیمات آموزشی بهینه و اصیلی اتخاذ نماید. نتیجه گیری می شود که حرکت به سوی معلمی با تدبیر اصیل، مستلزم بازنگری در نظام های تربیت معلم و ارزیابی عملکرد مدارس است تا فضا برای پرورش استقلال، تامل و مسئولیت پذیری حرفه ای معلمان فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

معلمی با تدبیر اصیل ، عاملیت پداگوژیک ، حکمت عملی ، کنشگری تاملی ، قضاوت حرفه ای معلم ، اصالت تربیتی.