مطالعه تاثیر فرسودگی شغلی دبیران بر کیفیت تعامل با دانش آموزان در کلاس درس

هدف این پژوهش بررسی تاثیر ابعاد سه گانه فرسودگی شغلی بر کیفیت تعامل دبیران با دانش آموزان در کلاس درس بود. مطالعه حاضر با رویکرد کمی و به روش توصیفی-همبستگی انجام شد. جامعه آماری شامل دبیران مقطع متوسطه دوم شهر لردگان در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بودند که از میان آن ها ۲۷۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد فرسودگی شغلی مسلش و پرسشنامه محقق ساخته کیفیت تعامل کلاسی جمع آوری و با روش های همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. یافته ها نشان داد بین نمره کل فرسودگی شغلی و کیفیت تعامل رابطه ای منفی و قوی وجود دارد. تحلیل دقیق تر ابعاد نشان داد که مسخ شخصیت و خستگی عاطفی به ترتیب قوی ترین پیش بین کننده های کاهش کیفیت تعامل هستند. به ویژه، مسخ شخصیت با بعد حمایت عاطفی و خستگی عاطفی با ابعاد تعامل سازنده و وضوح آموزشی بیشترین همبستگی منفی را نشان دادند. این نتایج موید آن است که فرسودگی شغلی دبیران، به عنوان یک پدیده سازمانی، کیفیت تعاملات کلاسی را از طریق تحلیل بردن منابع هیجانی و ایجاد فاصله گیری عاطفی به شدت تحت تاثیر قرار می دهد و محیط یادگیری را از حالت پویا و حمایتگر به فضایی ایستا و سرد تبدیل می کند. بر این اساس، اجرای برنامه های مداخله ای سازمان محور برای پیشگیری و کاهش فرسودگی شغلی و همچنین تقویت مهارت های ارتباطی و هیجانی دبیران ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

فرسودگی شغلی ، کیفیت تعامل ، دبیران ، خستگی عاطفی ، مسخ شخصیت ، حمایت عاطفی ، کلاس درس.