مطالعه تاثیر استفاده از نرم افزارهای طراحی گرافیک بر رشد خلاقیت و خودکارآمدی هنری دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر نرم افزارهای طراحی گرافیک بر رشد خلاقیت و خودکارآمدی هنری دانش آموزان انجام شد. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پسر مقطع متوسطه اول شهر بروجن در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود که از میان آن ها ۶۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت ده هفته تحت آموزش پروژه محور با نرم افزارهای Adobe Photoshop و Illustrator قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل آموزش سنتی هنر را دریافت کرد. ابزارهای جمع آوری داده ها، پرسشنامه سنجش خلاقیت عابدی و مقیاس محقق ساخته خودکارآمدی هنری بودند که پایایی و روایی آن ها تایید شد. داده ها با استفاده از آزمون تی مستقل و تحلیل کوواریانس چندمتغیره تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که پس از کنترل اثر پیش آزمون، بین نمرات خلاقیت و خودکارآمدی هنری دو گروه تفاوت معناداری وجود دارد؛ به گونه ای که میانگین نمرات گروه آزمایش در هر دو متغیر به طور چشمگیری بالاتر از گروه کنترل بود. همچنین، همبستگی مثبت و معناداری بین افزایش نمرات این دو سازه در گروه آزمایش مشاهده شد. نتایج حاکی از آن است که به کارگیری ساختاریافته نرم افزارهای طراحی گرافیک در آموزش هنر، نه تنها می تواند به عنوان یک بستر توانمندساز، خلاقیت دانش آموزان را پرورش دهد، بلکه با تقویت باور آنان نسبت به توانایی های هنری خود، زمینه را برای تجربه گری و تداوم فعالیت در این حوزه فراهم کند. این یافته ها بر ضرورت بازنگری در برنامه های درسی هنر و ادغام سازنده فناوری های دیجیتال در فرآیند یادگیری تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

نرم افزارهای طراحی گرافیک ، خلاقیت ، خودکارآمدی هنری ، دانش آموزان ، آموزش هنر ، فناوری آموزشی.