کارایی آموزش های مبتنی بر قصه در بهبود کارکرد زبانی و هوش عاطفی

هدف از این مرور نظام مند، بررسی و ترکیب شواهد پژوهشی مرتبط با اثربخشی روش های آموزش مبتنی بر قصه گویی بر مهارت های زبانی و هوش هیجانی کودکان پایه اول و دوم ابتدایی بود. با پیروی از دستورالعمل های استاندارد PRISMA، جستجوی جامعی در پایگاه های اطلاعاتی داخلی و بین المللی برای یافتن مطالعات منتشرشده بین سال های ۱۳۹۴ تا ۱۴۰۳ (معادل ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۴ میلادی) انجام شد. پس از فرآیند غربالگری و اعمال معیارهای ورود و خروج، ۴۲ مطالعه (شامل ۱۸ مطالعه فارسی و ۲۴ مطالعه انگلیسی) واجد شرایط سنتز نهایی شناخته شدند. یافته ها نشان دهنده تاثیر مثبت و معنادار این روش آموزشی بر هر دو حوزه بود. در حیطه مهارت های زبانی، بیشترین بهبود در درک مطلب و گسترش واژگان مشاهده شد و روش های تعاملی مانند قصه گویی دیجیتال، موثرترین شیوه ارزیابی گردید. در حوزه هوش هیجانی، مولفه های خودآگاهی و همدلی بیش ترین پیشرفت را نشان دادند و قصه گویی نقش محور به عنوان کارآمدترین رویکرد شناسایی شد. تحلیل یافته ها حاکی از یک رابطه تقویتی دوطرفه است، به طوری که غنی سازی واژگان هیجانی به درک و بیان بهتر عواطف کمک می کند و درک عمیق تر هیجانات نیز انگیزه و زمینه کاربرد زبان را تقویت می نماید. این مرور، نقش قصه را به عنوان یک بستر یادگیری یکپارچه نگر که همزمان ابعاد شناختی و عاطفی­اجتماعی رشد کودک را هدف می گیرد، تایید می کند. بر اساس این شواهد، ادغاس برنامه ریزی شده و ساختاریافته روش های قصه گویی در برنامه درسی پایه های آغازین، به ویژه با تاکید بر شیوه های مشارکتی، برای معلمان و برنامه ریزان آموزشی پیشنهاد می گردد.

کلیدواژه ها:

قصه گویی ، مهارت های زبانی ، هوش هیجانی ، دانش آموزان ابتدایی ، پایه اول و دوم.