مروری بر تاثیرپذیری و بازتاب شعر معاصر فارسی ازادبیات جهان (با محوریت شعر نیما یوشیج تا امروز)

این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی و رویکرد بینامتنیت، سیر تاثیرپذیری و بازتاب شعر معاصر فارسی از ادبیات جهان را از زمان نیما یوشیج تا دوره معاصر بررسی می کند. هدف اصلی، واکاوی چگونگی تعامل شاعران ایرانی با جریان های فکری و ادبی جهانی و تحلیل کیفیت بازتاب این تعاملات در سطوح فرم، محتوا و زیبایی شناسی شعر فارسی است. یافته ها نشان می دهد که این تاثیرپذیری، فرآیندی یک سویه و تقلیدی نبوده، بلکه در قالب گفت وگویی پویا و مبتنی بر «بومی سازی خلاقانه» صورت پذیرفته است. نیما یوشیج با آگاهی از شعر اروپایی، با ایجاد فرم نیمایی و نگرشی نو به زبان و طبیعت، پلی بین سنت ایرانی و نوآوری جهانی برقرار کرد. جریان های پس از او، از شاملو و اخوان ثالث تا شاعران دهه های اخیر، این تعامل را با جذب و تلفیق عناصری از سوررئالیسم، اگزیستانسیالیسم، پست مدرنیسم و ادبیات فمینیستی تعمیق بخشیدند. در دوره معاصر، گسترش ارتباطات و نقش شاعر-مترجمان، این تبادل را به مرحله ای پیچیده تر و چندجهتی رسانده است. درنتیجه، شعر معاصر فارسی ضمن حفظ اصالت و پاسخگویی به نیازهای بومی، به عنوان بخشی پویا و اثرگذار در گستره ادبیات جهان مشارکت جسته است.

کلیدواژه ها:

شعر معاصر فارسی ، نیما یوشیج ، تاثیرپذیری ، ادبیات جهان ، بینامتنیت ، بومی سازی ، مدرنیسم.