نقش تربیت اخلاقی در کاهش رفتارهای ناسازگار دانش آموزان دبستان

این مقاله پژوهشی به بررسی عمیق نقش تربیت اخلاقی نظام مند در کاهش و پیشگیری از رفتارهای ناسازگار دانش آموزان دوره دبستان می پردازد. با استفاده از رویکرد تحلیلی-توصیفی و مرور نظام مند منابع معتبر بین المللی، این مطالعه نشان می دهد که رفتارهای ناسازگار دانش آموزان - شامل پرخاشگری، بی توجهی به قوانین، عدم همکاری، اختلال در نظم کلاس و رفتارهای ضداجتماعی خفیف - ریشه در فقدان یا ضعف رشد اخلاقی و شناخت هنجارهای اجتماعی دارد. تربیت اخلاقی موثر، که فراتر از آموزش صرف قواعد رفتاری است، با پرورش قضاوت اخلاقی، همدلی، مسئولیت پذیری و مهارت های تصمیم گیری اخلاقی، زیرساخت شناختی و عاطفی لازم برای خودتنظیمی رفتار را ایجاد می کند. یافته ها حاکی از آن است که برنامه های تربیت اخلاقی مبتنی بر مشارکت فعال دانش آموزان، استفاده از داستان ها و موقعیت های اخلاق محور، الگوسازی معلمان و ایجاد جامعه اخلاقی در مدرسه، نه تنها به کاهش معنادار رفتارهای ناسازگار منجر می شوند، بلکه زمینه را برای ایجاد جو یادگیری مثبت، افزایش مشارکت تحصیلی و رشد مهارت های اجتماعی فراهم می کنند. این مقاله چالش های اجرایی، فرهنگی و آموزشی پیش روی تربیت اخلاقی موثر را بررسی کرده و راهکارهای عملی مبتنی بر شواهد برای یکپارچه سازی آن در برنامه درسی، محیط مدرسه و تعاملات روزمره ارائه می دهد. نتایج بر این تاکید دارند که توجه به تربیت اخلاقی نه یک امر حاشیه ای، بلکه بخشی ضروری از ماموریت آموزشی مدارس دبستان برای پرورش شهروندانی مسئول و سازگار است.

کلیدواژه ها:

تربیت اخلاقی ، رفتارهای ناسازگار ، دانش آموزان دبستان ، رشد قضاوت اخلاقی ، خودتنظیمی اخلاقی ، جامعه اخلاقی مدرسه ، پیشگیری اولیه ، برنامه درسی اخلاق محور