تحلیل تاثیر روش های یادگیری تجربی بر تقویت رهبری در محیط مدرسه

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 6

فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

EPCS04_12798

تاریخ نمایه سازی: 18 بهمن 1404

چکیده مقاله:

پویایی و پیچیدگی روزافزون جامعه، مدارس را از نهادی صرفا آموزشی به کارگاهی زنده برای تربیت شهروندانی فعال و رهبران آینده سوق داده است. در این میان، پرورش مهارت رهبری به عنوان مجموعه ای از ظرفیت های فردی و اجتماعی که امکان تاثیرگذاری مثبت، هدایت گروه و مدیریت چالش ها را فراهم می آورد، به هدفی تربیتی با اهمیتی راهبردی تبدیل شده است. با این حال روش های سنتی آموزش مبتنی بر انتقال یک سویه دانش، اغلب در ایجاد عمق لازم برای درک و تمرین این مهارت های پیچیده ناتوان هستند. این شکاف بین نیاز واقعی و روش های مرسوم، ضرورت به کارگیری رویکردهای نوین آموزشی را بیش از پیش آشکار می سازد. در این بستر، یادگیری تجربی به عنوان رویکردی که بر کسب دانش و مهارت از طریق تجربه مستقیم، بازتاب و کاربرد عملی تاکید دارد، توجه ویژه ای را به خود جلب کرده است. این روش که فراتر از کلاس درس و کتاب های درسی است، دانش آموزان را در موقعیت های واقعی یا شبیه سازی شده قرار می دهد که مستلزم ابتکار عمل، تصمیم گیری، حل مسئله و همکاری است. از طریق پروژه های گروهی، شبیه سازی های مدیریتی، خدمات اجتماعی و فعالیت های مبتنی بر چالش، یادگیری تجربی این فرصت را برای دانش آموزان فراهم می کند تا نه تنها درباره مفاهیم انتزاعی رهبری بیاموزند، بلکه آن ها را در عمل آزمایش کرده، با پیامدهای تصمیمات خود روبرو شوند و از موفقیت ها و شکست های خود درس بگیرند. این فرآیند می تواند به تقویت اعتماد به نفس، خودآگاهی، مهارت های ارتباطی و تفکر راهبردی بینجامد. اما با وجود پتانسیل های بالای این رویکرد، مساله اصلی، کمبود درک نظام مند از چگونگی تاثیرگذاری آن بر رشد رهبری در بافت ویژه محیط مدرسه است. عواملی چون نحوه طراحی و تسهیل گری این تجربیات، میزان انطباق آن با ویژگی های رشدی دانش آموزان، چگونگی ادغام آن با برنامه درسی رسمی و نحوه ارزیابی نتایج حاصل، نیازمند تحلیل عمیق هستند. همچنین موانعی مانند محدودیت زمانی، مقاومت در برابر تغییر روش های مرسوم، نگرانی درباره نظم پذیری و کمبود منابع آموزشی می تواند اثربخشی این روش ها را تحت الشعاع قرار دهد. بنابراین تحلیل تاثیر روش های یادگیری تجربی بر تقویت رهبری، تنها یک پژوهش آکادمیک نیست بلکه گامی ضروری برای ارائه الگوهای عملی به مربیان و مدیران مدارس است تا بتوانند محیط هایی غنی خلق کنند که در آن هر دانش آموز بتواند صدای خود را بیابد، مسئولیت پذیری را تجربه کند و ظرفیت رهبری خود را در خدمت جامعه پرورش دهد.

نویسندگان

فاطمه رحمتی

کارشناسی ارشد روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی