از آموزش سنتی تا یادگیری خودتعیین گر: بررسی مفهومی نقش روش های فعال یادگیری

انگیزه تحصیلی یکی از عوامل کلیدی در بهبود فرایند یاددهی–یادگیری و پیشرفت تحصیلی فراگیران به شمار می رود. در سال های اخیر، توجه پژوهشگران به روش های فعال یادگیری به عنوان رویکردی موثر در افزایش مشارکت و درگیری شناختی یادگیرندگان افزایش یافته است. هدف این مقاله، تبیین مفهومی تاثیر روش های فعال یادگیری بر ارتقای انگیزه تحصیلی بر اساس نظریه خودتعیین گری است. این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مرور منابع نظری و پژوهش های پیشین انجام شده است. یافته های تحلیلی نشان می دهد که روش های فعال یادگیری از طریق ارضای نیازهای بنیادین روان شناختی شامل خودمختاری، شایستگی و ارتباط، زمینه تقویت انگیزه درونی و در نتیجه ارتقای انگیزه تحصیلی را فراهم می سازند. نتایج این مطالعه بر اهمیت طراحی محیط های یادگیری فعال و دانش آموزمحور در نظام های آموزشی تاکید دارد و می تواند به عنوان چارچوبی مفهومی برای پژوهش های تجربی آینده و بهبود شیوه های آموزشی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

روش های فعال یادگیری ، انگیزه تحصیلی ، نظریه خودتعیین گری ، انگیزه درونی ، آموزش دانش آموزمحور.