نقش اقدام پژوهی (Action Research) معلمان در حل معضلات کلاسی: پلی میان نظریه و عمل

در نظام های آموزشی سنتی، معلمان غالبا به عنوان مصرف کنندگان صرف دانش و مجریان بخشنامه های بالادستی نگریسته می شدند، در حالی که پژوهشگران دانشگاهی وظیفه تولید دانش تربیتی را بر عهده داشتند. این جدایی میان «تولیدکننده» و «مصرف کننده» دانش، منجر به شکاف عمیقی بین نظریه های تربیتی و واقعیت های پیچیده کلاس درس شده است. اقدام پژوهی یا «پژوهش در عمل» به عنوان یک رویکرد سیستماتیک، این پارادایم را تغییر داده و معلم را در جایگاه «پژوهشگر» قرار می دهد. این مقاله به بررسی نقش حیاتی اقدام پژوهی در توانمندسازی معلمان برای شناسایی، تحلیل و حل مسائل واقعی کلاس درس می پردازد. با تمرکز بر چرخه های حل مسئله (برنامه ریزی، اقدام، مشاهده و بازاندیشی)، نشان داده می شود که چگونه معلمان می توانند با استفاده از داده های واقعی محیط آموزشی خود، راهکارهای بومی و متناسب با بافت کلاس را توسعه دهند. همچنین، تاثیر این رویکرد بر رشد حرفه ای معلمان، افزایش کیفیت یادگیری دانش آموزان و تبدیل مدارس به سازمان های یادگیرنده مورد بحث قرار می گیرد. نتایج حاکی از آن است که اقدام پژوهی نه تنها ابزاری برای حل مسئله، بلکه فلسفه ای برای عمل حرفه ای است که به خودمختاری و بصیرت تربیتی معلمان می انجامد.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، معلم پژوهنده ، حل مسئله ، توسعه حرفه ای ، بازاندیشی ، تحقیق حین عمل.