تاثیر روش حل مسئله بر یادگیری مفاهیم ریاضی در دبستان

یادگیری ریاضیات در دوره دبستان، فراتر از تسلط بر مجموع ای از حقایق عددی و الگوریتم های محاسباتی است؛ این فرآیند مستلزم درک عمیق مفاهیم بنیادین، برقراری ارتباط میان ایده ها و توانایی به کارگیری دانش در موقعیت های جدید و معنادار است. با این حال، رویکردهای سنتی آموزش ریاضی که بر تمرین های تکراری و حفظ روش های استاندارد تاکید دارند، اغلب ناتوان از ایجاد چنین درک یکپارچه و پویایی هستند. در مقابل، روش حل مسئله، که در قلب نظریه های سازنده گرایانه یادگیری قرار دارد، به عنوان یک پارادایم آموزشی کل نگر، نه تنها یک هدف آموزشی، بلکه یک روش اصلی یاددهی-یادگیری ریاضیات تلقی می شود. این مقاله با هدف تبیین تاثیر نظام مند روش حل مسئله بر یادگیری مفهومی ریاضی در دانش آموزان دبستانی، با استفاده از روش مرور تحلیلی و ترکیب یافته های پژوهشی معتبر نگاشته شده است. استدلال محوری مقاله بر این پایه استوار است که درگیر کردن دانش آموزان با مسائل ریاضی اصیل، چالش برانگیز و بازپاسخ، آنان را در فرآیند فعال کشف، استدلال، بحث و بازنمایی مفاهیم ریاضی قرار می دهد و از این طریق، درکی عمیق تر، پایدارتر و قابل انتقال ایجاد می کند.

کلیدواژه ها:

روش حل مسئله ، یادگیری مفهومی ریاضی ، دانش آموزان دبستانی ، آموزش ریاضی سازنده گرا ، تفکر ریاضی ، خودکارآمدی ریاضی ، مسائل بازپاسخ ، ارزشیابی فرآیندمحور ، توسعه حرفه ای معلمان.