تاثیر تمرین های دیکته نویسی تطبیقی با کمک یک نرم افزار هوش مصنوعی بر کاهش غلط های املایی دانش آموزان پایه دوم ابتدایی

این پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون پس آزمون و گروه کنترل، به بررسی تاثیر تمرین های دیکته نویسی تطبیقی مبتنی بر یک نرم افزار هوش مصنوعی بر کاهش غلط های املایی دانش آموزان پایه دوم ابتدایی پرداخت. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه دوم دو مدرسه ابتدایی شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ بود. نمونه پژوهش شامل ۵۶ دانش آموز (۲۸ نفر گروه آزمایش و ۲۸ نفر گروه کنترل) بود که به روش خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. گروه آزمایش طی ۱۲ جلسه (هر جلسه ۲۰ دقیقه) از تمرین های دیکته تطبیقی استفاده کردند که در آن سطح دشواری واژگان، سرعت ارائه، تعداد تکرار و نوع الگوهای تمرینی به صورت پویا و بر اساس عملکرد لحظه ای هر دانش آموز توسط الگوریتم هوش مصنوعی تنظیم می شد. گروه کنترل از روش سنتی دیکته معلم محور بهره برد. ابزار گردآوری داده، آزمون املای استاندارد محقق ساخته مبتنی بر واژگان کتاب فارسی پایه دوم بود که روایی محتوایی و پایایی آن (آلفای کرونباخ ۰.۸۹) تایید شد. نتایج تحلیل کوواریانس تک متغیره نشان داد که پس از کنترل اثر پیش آزمون، تفاوت میانگین تعداد غلط های املایی در پس آزمون بین دو گروه معنی دار است. گروه آزمایش میانگین غلط املایی خود را از ۱۱.۴ به ۴.۱ کاهش داد (کاهش ۶۴ درصدی)، در حالی که در گروه کنترل این کاهش تنها ۲۳ درصد بود. اندازه اثر بسیار بزرگ مشاهده شده نشان دهنده تاثیر عملی و آموزشی قوی مداخله است. یافته ها حاکی از آن است که تمرین های دیکته نویسی تطبیقی با کمک هوش مصنوعی می تواند به طور موثری دقت املایی دانش آموزان پایه دوم را بهبود بخشد؛ این بهبود عمدتا ناشی از بازخورد فوری، تنظیم پویای دشواری، تمرین هدفمند بر اساس الگوی خطای فردی و افزایش خودکارآمدی است. پیشنهاد می شود این روش به عنوان مکمل آموزش حضوری در برنامه های درسی ابتدایی مورد توجه قرار گیرد و در پژوهش های آتی اثرات بلندمدت، اثربخشی در گروه های خاص و نقش عناصر بازی گونه مورد بررسی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

دیکته نویسی تطبیقی ، هوش مصنوعی ، غلط املایی ، پایه دوم ابتدایی ، بازخورد هوشمند ، یادگیری شخصی سازی شده.