نقش رایانش ابری و لبه ای در بهینه سازی عملکرد و مقیاس پذیری سیستم های فناوری اطلاعات

رایانش ابری و رایانش لبه ای به عنوان دو رویکرد کلیدی در مدیریت و بهینه سازی سیستم های فناوری اطلاعات مطرح هستند. رایانش ابری با ارائه منابع محاسباتی منعطف و مقیاس پذیر، امکان پردازش داده های حجیم و پیچیده را در محیط های سازمانی و تجاری فراهم می کند، در حالی که رایانش لبه ای با پردازش داده ها نزدیک به منبع تولید، تاخیر شبکه را کاهش داده و تجربه کاربری بهتری ایجاد می کند. این مقاله به بررسی نقش هر یک از این فناوری ها در بهبود عملکرد سیستم های فناوری اطلاعات، افزایش مقیاس پذیری و ارتقاء انعطاف پذیری می پردازد. همچنین چالش ها و مزایای ترکیبی این دو رویکرد برای سازمان ها تحلیل شده و چارچوبی برای بهینه سازی سیستم ها پیشنهاد می شود. نتایج نشان می دهد که ترکیب هوشمندانه رایانش ابری و لبه ای می تواند همزمان بهره وری، مقیاس پذیری و کیفیت خدمات را افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

رایانش ابری ، رایانش لبه ای ، عملکرد سیستم ، مقیاس پذیری ، فناوری اطلاعات ، پردازش داده ها ، بهینه سازی