تحلیل تاثیر کارگاه های آموزشی در تقویت مهارت های رهبری دانش آموزان

در عصر دگرگونی های فزاینده ی اجتماعی و فناورانه، رشد مهارت های رهبری در دانش آموزان به عنوان بستری برای پرورش نسلی خلاق، مسئولیت پذیر و توانمند در عرصه های گوناگون زندگی، از اهمیتی روزافزون برخوردار است. نظام های آموزشی معاصر با تکیه بر روش های سنتی و محتوا محور، اغلب در پرورش توانمندی های نرم و فرابایشی همچون رهبری، تصمیم گیری، همکاری و تفکر انتقادی کوتاهی می کنند؛ در حالی که این مهارت ها پایه های اساسی سرمایه ی انسانی پایدار در جوامع پیشرو محسوب می شوند. کارگاه های آموزشی به عنوان فضاهایی تعاملی، کاربستی و تجربه محور، پتانسیل بالقوه ای برای پر کردن این شکاف آموزشی را دارند؛ چراکه با طراحی فعالیت های مشارکتی، شبیه سازی موقعیت های واقعی و بازخورد فوری، زمینه ی شکل گیری تدریجی رفتارهای رهبرانه را فراهم می آورند. با این وجود، ضرورت توجه به اثربخشی واقعی این کارگاه ها از چند جهت آشکار می شود: نخست، فقدان چارچوب های نظام مند در طراحی کارگاه های رهبری که با ویژگی های رشدی و فرهنگی دانش آموزان همسو باشد؛ دوم، محدودیت مطالعات تجربی در زمینه ی تاثیر بلندمدت این برنامه ها بر رفتارهای رهبرانه در محیط های واقعی مدرسه و جامعه؛ و سوم، تمرکز بیش ازحد بر جنبه های نظری و کم رنگ شدن بعد عملی و کاربردی در اجرای این کارگاه ها. این مسائل موجب شده تا با وجود گسترش کمی کارگاه های آموزشی در مدارس، شاهد اثربخشی مطلوب و پایدار در تقویت مهارت های رهبری دانش آموزان نباشیم. بنابراین، تحلیل دقیق تاثیر کارگاه های آموزشی بر ابعاد مختلف رهبری دانش آموزان از جمله توانایی ارتباطی، حل مسئله، الهام بخشی و مسئولیت پذیری نه تنها به شناسایی نقاط قوت و ضعف روش های کارگاهی کمک می کند، بلکه راهگشای طراحی برنامه های هوشمندانه تر و همسو با نیازهای واقعی یادگیرندگان خواهد بود. مقاله ی حاضر با هدف تبیین رابطه ی علی میان مداخلات کارگاهی و رشد مهارت های رهبری در دانش آموزان، در پی پاسخ به این نیاز فوری آموزشی است تا بتواند گامی موثر در جهت تحول از آموزش صرفا محتوا محور به پرورش توانمندی های زندگی محور بردارد.

کلیدواژه ها:

کارگاه های آموزشی ، مهارت های رهبری ، دانش آموزان ، آموزش تجربه محور ، رشد توانمندی ها