تاثیر یادگیری گروهی هدایت شده توسط معلم بر بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان

آموزش مشارکتی با رهبری معلم، رویکردی است که در آن معلم نه تنها به عنوان منبع دانش، بلکه به عنوان طراح، هماهنگ کننده و تسهیل گر فرآیند یادگیری گروهی عمل می کند. در این روش، دانش آموزان از طریق تعامل هدفمند و ساختاریافته با یکدیگر، به ساخت دانش مشترک می پردازند، در حالی که معلم با نظارت فعال، ارائه بازخورد و هدایت جریان بحث، کیفیت یادگیری را ارتقا می بخشد. اهمیت این رویکرد در آن است که می تواند مزایای یادگیری مشارکتی (مانند تقویت مهارت های اجتماعی، تفکر نقادانه و درگیری فعال) را با مزایای راهبری آموزشی معلم (مانند حفظ تمرکز بر اهداف یادگیری، مدیریت زمان و اطمینان از صحت محتوایی) تلفیق کند. با این حال، مساله اصلی این است که در عمل، بسیاری از معلمان در اجرای موثر این رویکرد با چالش هایی روبرو هستند: از جمله دشواری طراحی فعالیت های گروهی معنادار، ناتوانی در مدیریت همزمان چندین گروه، نگرانی از دست دادن کنترل کلاس، و کمبود مهارت های لازم برای هدایت تعاملات سازنده. همچنین، مقاومت دانش آموزان در برابر کار گروهی به دلیل عادت به روش های فردی، نابرابری در مشارکت اعضای گروه، و نبود نظام ارزیابی مناسب برای سنجش هم زمان پیشرفت فردی و گروهی، از موانع دیگر محسوب می شوند. این مقاله به بررسی تاثیر این رویکرد بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان می پردازد و در پی پاسخ به این پرسش است که معلمان چگونه می توانند با ایفای نقش راهبری موثر در فرآیند مشارکتی، نه تنها به بهبود نمرات تحصیلی، بلکه به تعمیق یادگیری و افزایش انگیزه دانش آموزان کمک کنند. هدف نهایی، ارائه چارچوبی عملی برای معلمان است تا با تبدیل شدن به «معماران تعامل»، محیط کلاس را به فضایی پویا برای یادگیری جمعی و پیشرفت تحصیلی پایدار تبدیل نمایند.

کلیدواژه ها:

آموزش مشارکتی ، رهبری معلم ، عملکرد تحصیلی ، تسهیل گری آموزشی ، یادگیری گروهی.