نقش هوش مصنوعی در ارزیابی شخصی شده عملکرد دانش آموزان

سنجش عملکرد فردی دانش آموزان همواره با چالش هایی چون ذهنیت گرایی، ناتوانی در پوشش ابعاد مختلف یادگیری، تاخیر در ارائه بازخورد و عدم توجه به تفاوت های فردی همراه بوده است. هوش مصنوعی با بهره گیری از الگوریتم های پیشرفته تحلیل داده، پردازش زبان طبیعی و یادگیری ماشین، می تواند تحولی اساسی در این حوزه ایجاد کند. این فناوری قادر است با تحلیل پیوسته و چندبعدی داده های آموزشی (مانند تعاملات دیجیتال، تکالیف، پاسخ های شفاهی و حتی زبان بدن در محیط های مجازی)، تصویری غنی و پویا از پیشرفت هر فراگیر ترسیم نماید. اهمیت این تحول در آن است که هوش مصنوعی می تواند ارزیابی را از حالت رویدادمحور و مقطعی به فرآیندی مستمر و تکوینی تبدیل کند، زمینه ساز شناسایی زودهنگام مشکلات یادگیری شود و با ارائه بازخورد فوری و شخصی سازی شده، مسیر رشد فردی هر دانش آموز را بهینه سازد. با این حال، به کارگیری هوش مصنوعی در سنجش عملکرد، بدون چالش نیست. نگرانی های جدی درباره حریم خصوصی داده های حساس دانش آموزان، خطر تقویت سوگیری های ناخواسته در الگوریتم ها (به ویژه در مورد گروه های محروم یا دارای سبک های یادگیری غیرمتعارف)، کاهش نقش قضاوت انسانی و تاثیر عاطفی معلمان، و نیاز به شفافیت در فرآیند تصمیم گیری سیستم های هوشمند وجود دارد. همچنین، نابرابری در دسترسی به فناوری های پیشرفته ممکن است شکاف آموزشی را تعمیق بخشد. این مقاله به بررسی نقش هوش مصنوعی در سنجش عملکرد فردی فراگیران می پردازد و در پی پاسخ به این پرسش است که چگونه می توان از قابلیت های این فناوری برای ایجاد نظام ارزیابی منصفانه، دقیق و بهبودبخش بهره گرفت، در حالی که با طراحی اخلاق محور، نظارت مستمر و مشارکت فعال ذی نفعان، از خطرات آن کاسته و نقش مکمل معلمان به عنوان راهنمایان آگاه تقویت گردد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، سنجش عملکرد فردی ، ارزیابی تکوینی ، تحلیل داده آموزشی ، اخلاق در سنجش.