نقش فناوری واقعیت مجازی در آموزش آینده

در ادامه، فناوری واقعیت مجازی می تواند به عنوان محرکی کلیدی در تحول آموزشی عمل کند، زیرا امکان یادگیری در محیط های شبیه سازی شده، ایمن و بدون محدودیت مکانی را فراهم می آورد. از منظر روان شناسی تربیتی، VR نه تنها در بهبود درک مفاهیم پیچیده موثر است، بلکه موجب افزایش انگیزه درونی، تعامل اجتماعی و خودکارآمدی یادگیرندگان می شود. در نظام آموزشی ایران، با توجه به تفاوت های اقلیمی و فرهنگی، استفاده از واقعیت مجازی می تواند به توسعه آموزش منطقه محور و محتوای بومی کمک کند؛ به گونه ای که دانش آموزان هر استان، مفاهیم جغرافیایی، تاریخی و زیست محیطی منطقه خود را به صورت سه بعدی تجربه نمایند. با این حال، تحقق کامل این ظرفیت ها مستلزم توجه به سیاست گذاری آموزشی، تدوین استانداردهای فنی و تربیت معلمان متخصص در حوزه فناوری های نوین است. پیشنهاد می شود که وزارت آموزش و پرورش با ایجاد «آزمایشگاه های یادگیری مجازی» و همکاری بخش خصوصی، مسیر توسعه VR را تسهیل کند. همچنین، پژوهش های آینده باید بر ارزیابی بلندمدت اثرات شناختی و عاطفی این فناوری تمرکز نمایند. در مجموع، واقعیت مجازی، پلی میان آموزش سنتی و یادگیری هوشمند است که می تواند با تقویت عدالت آموزشی، فرصت های برابر برای یادگیری عمیق، خلاق و پایدار فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

واقعیت مجازی ، آموزش آینده ، یادگیری تجربه محور ، عدالت آموزشی