رابطه برنامه درسی پنهان با رشد مهارت های اجتماعی

برنامه درسی پنهان به طور عمده مورد تایید نیروهای برنامه درسی رسمی نیست اما می تواند نسبت به برنامه درسی رسمی یا اجرایی، تاثیری به مراتب عمیق تر بر دانش آموزان داشته باشد. مدارس موسساتی هستند که در بطن خود دارای مجموعه ای از ارزش ها و هنجارها است. پیام های اصلی برنامه درسی پنهان شامل دل مشغولی های عمده در خصوص جنسیت، طبقه، نژاد، قدرت و دانش در مدرسه است.درس هایی که برنامه درسی پنهان تدریس می کند شامل آموزه هایی است درباره نقش های جنسیتی، رفتار مناسب برای جوانان، اینکه چه کسی حق دارد در قبال چه کسی تصمیم بگیرد و چه نوع دانشی مشروع تلقی می شود(فتحی واجارگاه، ۱۳۹۴). صاحبنظران مختلف، عوامل شکل دهنده برنامه درسی پنهان در چهار مقوله عمده مدنظر قرار دادند که «محیط اجتماعی، فیزیکی،شناختی و محیط دیوان سالارانه مدرسه» را شامل می شود، که هر کدام تکمیل کننده برنامه درسی پنهان هستند. گوردون (۱۹۹۷) یادگیری های پنهان محیط اجتماعی را در مقایسه با یادگیری های پنهان محیط شناختی و فیزیکی و همچنین یادگیری-های برنامه درسی آشکار موثرتر می داند. بنابراین، برنامه درسی پنهان عبارت است از انتقال ضمنی آن دسته از هنجارها، ارزش ها و طرز تلقی هایی که منتج از روابط اجتماعی مدارس و کلاس درس است. صاحب نظران برنامه درسی پنهان را مجموعه ای از پیام های مربوط به دانش، ارزش های هنجارهای رفتاری و نگرش هایی می دانند که یادگیرنده در طول فرایندهای آموزشی به طور ضمنی تجربه می کند. از نظر کنتلی (۲۰۰۹) دانش آموزان علاوه بر برنامه درسی و آموزشی، برنامه نانوشته و عدم برنامه ریزی آگاهانه را تجربه می کنند که به توسعه قابل توجه آموزش و پرورش انتقادی کمک می کند (سمیعی زفرقندی، ۱۳۹۶).

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: برنامه درسی پنهان ، دانش آموزان ابتدایی ، رشد مهارت اجتماعی