روش های فعال یادگیری و نقش آن در انگیزه و موفقیت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

روش های فعال یادگیری، به عنوان رویکردی نوین در تعلیم و تربیت، بر مشارکت مستقیم دانش آموز در فرآیند یادگیری تاکید دارند و با خروج دانش آموز از حالت منفعل شنونده، زمینه ارتقای یادگیری مفهومی، تقویت مهارت های شناختی و اجتماعی و افزایش انگیزه تحصیلی را فراهم می کنند. این رویکردها شامل استراتژی هایی نظیر یادگیری مبتنی بر پروژه، یادگیری مبتنی بر کاوش، یادگیری مشارکتی، حل مسئله، بازی های آموزشی و روش های یادگیری انعکاسی هستند. پژوهش های اخیر نشان می دهند که دانش آموزانی که در محیط های یادگیری فعال قرار دارند، علاوه بر بهبود مهارت های تفکر انتقادی و خودتنظیمی، انگیزه بالاتری برای یادگیری نشان می دهند و عملکرد تحصیلی آن ها به طور قابل توجهی افزایش می یابد‎.‎ در سطح آموزش ابتدایی، انگیزه تحصیلی و موفقیت تحصیلی به عنوان عوامل کلیدی شکل دهنده نگرش و عملکرد دانش آموزان شناخته می شوند و تاثیر روش های فعال یادگیری بر این دو متغیر، اهمیت ویژه ای در طراحی برنامه های آموزشی دارد. این مقاله با استفاده از رویکرد توصیفی-تحلیلی و مرور نظام مند ادبیات علمی، به بررسی روش های فعال یادگیری و نقش آن ها در افزایش انگیزه و موفقیت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی می پردازد. یافته ها نشان می دهند که یادگیری فعال، از طریق ایجاد تعامل اجتماعی، تقویت خودکارآمدی، افزایش مشارکت دانش آموزان در فرآیند یادگیری و فراهم کردن فرصت تجربه های عملی، نه تنها انگیزه و علاقه دانش آموزان را افزایش می دهد، بلکه بهبود قابل توجهی در عملکرد تحصیلی آنان ایجاد می کند. نتایج این تحقیق می تواند به معلمان، مدیران مدارس و برنامه ریزان آموزشی کمک کند تا با بهره گیری از روش های فعال یادگیری، کیفیت یادگیری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان را به طور پایدار ارتقا دهند‎.‎

کلیدواژه ها:

روش های فعال یادگیری ، انگیزه تحصیلی ، موفقیت تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، یادگیری مشارکتی ، خودکارآمدی آموزشی‎.‎