فلسفه تعلیم و تربیت در پرورش تفکر انتقادی دانش آموزان

تفکر انتقادی به عنوان یکی از مولفه های کلیدی توانمندسازی شناختی در دانش آموزان، نقش بنیادینی در پرورش شهروندان آگاه، مسئول و خلاق ایفا می کند. در عین حال، دستیابی به چنین مهارتی نیازمند زیرساخت های نظری و فلسفی قوی در فرآیند تعلیم و تربیت است. فلسفه تعلیم و تربیت، با ارائه مبانی نظری درباره هدف، ماهیت و روش های آموزش و پرورش، چارچوبی نظام مند برای تحلیل و توسعه مهارت های تفکر انتقادی فراهم می آورد. این مقاله با هدف بررسی نقش فلسفه تعلیم و تربیت در پرورش تفکر انتقادی دانش آموزان، ضمن مرور تحلیلی مکاتب فلسفی کلاسیک و معاصر، به تحلیل ارتباط میان نظریه های آموزش و پرورش، رویکردهای روش شناختی و مهارت های انتقادی می پردازد. یافته ها نشان می دهد که رویکردهای دیالکتیکی، پراگماتیستی و رئالیستی در کنار آموزش مبتنی بر حل مسئله و یادگیری فعال، بستر مناسب برای تقویت تحلیل، ارزیابی و بازاندیشی در دانش آموزان ایجاد می کنند. مقاله همچنین به بررسی محدودیت ها و چالش های عملی پیاده سازی تفکر انتقادی در نظام آموزشی می پردازد و با ارائه راهبردهای فلسفی-تربیتی، مسیر ارتقاء کیفیت آموزش و پرورش دانش آموزان را ترسیم می کند‎.‎

کلیدواژه ها:

فلسفه تعلیم و تربیت ، تفکر انتقادی ، یادگیری فعال ، دیالکتیک ، پرورش مهارت های شناختی