پرورش هویت اخلاقی و هویت اجتماعی در دانش آموزان

پرورش هویت اخلاقی و اجتماعی در دانش آموزان، یکی از اهداف بنیادین نظام های آموزشی برای تربیت شهروندانی مسئولیت پذیر و متعهد است. هویت اخلاقی به درونی سازی ارزش های پسندیده و توانایی قضاوت اخلاقی اشاره دارد، در حالی که هویت اجتماعی مربوط به حس تعلق، مشارکت جمعی و پذیرش نقش های اجتماعی است. این مقاله با بررسی رابطه متقابل این دو بعد از هویت، نشان می دهد که تقویت اخلاق فردی بدون توجه به تعهدات اجتماعی ناقص است. یافته ها حاکی از آن است که مدارس با ایجاد جو حمایتی، آموزش مهارت های زندگی و الگوسازی مناسب، می توانند بستری برای شکل گیری هویت های پایدار فراهم کنند. همچنین، نقش خانواده و رسانه ها در کنار مدرسه در این فرآیند غیرقابل انکار است. در نهایت، پیشنهاد می شود که برنامه درسی باید به گونه ای بازطراحی شود که دانش آموزان فرصت تمرین مسئولیت پذیری و همدلی را در تعاملات واقعی پیدا کنند.کلیدواژه ها:** هویت اخلاقی، هویت اجتماعی، تربیت اخلاقی، مسئولیت پذیری اجتماعی، دانش آموزان.