پیوندگاه حکمت عملی و دانش ساختاریافته: تبارشناسی نقش معلم در ساخت سواد وجودی دانش آموزان

این پژوهش با هدف تبیین تبارشناسانه نقش معلم در پیوند حکمت عملی و دانش ساختاریافته برای ساخت سواد وجودی دانش آموزان انجام شد. روش تحقیق، کیفی و از نوع کتابخانه ای (اسنادی) با رویکرد تبارشناسی بود و داده ها از طریق مطالعه انتقادی متون نظری، اسناد تاریخی و پیشینه پژوهشی مرتبط گردآوری و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد نقش معلم در میانه دو گفتمان متعارض سنتی-اخلاقی (معلم به مثابه مرشد) و مدرن-تکنوکراتیک (معلم به مثابه متخصص فنی) شکل گرفته که غلبه گفتمان دوم، مولفه های حکمتمدارانه را به حاشیه رانده و منجر به شکافی در عمل معلمان میان تکمیل سرفصل درسی و پاسخ به نیازهای وجودی دانش آموزان شده است. نتیجه گیری کلی حاکی از آن است که تحقق سواد وجودی مستلزم خروج از این دوگانگی و بازتعریف نقش معلم در نقشی تلفیقی است که بتواند دانش ساختاریافته را به ماده ای برای تامل وجودی و حکمت عملی تبدیل کند. بر این اساس، بازنگری در برنامه های تربیت معلم و شیوه های ارزیابی عملکرد آنان پیشنهاد شده است.واژگان کلیدی: سواد وجودی، حکمت عملی، دانش ساختاریافته، تبارشناسی، نقش معلم