بازآفرینی نقش معلم در عصر هوش مصنوعی: تلفیق حکمت عملی تجربه های طلایی با پژوهش های ماندگار در آموزش شخصی سازی شده

این مقاله با هدف بازآفرینی نقش معلم در عصر هوش مصنوعی و تبیین چگونگی تلفیق حکمت عملی تجربه های طلایی معلمان با پژوهش های ماندگار آموزشی، به روش توصیفی-تحلیلی و با رویکرد کتابخانه ای انجام شد. مسئله اصلی، بررسی شکاف موجود بین گنجینه تجارب عملی معلمان و پژوهش های نظری و ارائه راهکاری برای پیوند این دو حوزه جهت ارتقای کیفیت آموزش شخصی سازی شده است. یافته ها نشان داد که مهم ترین موانع این تلفیق، ساختاری و نهادی (مانند نبود نظام موثر اشاعه یافته ها و ضعف در مستندسازی تجارب) است و فرهنگ سازمانی مدرسه نقش محوری در تبدیل معلم به پژوهشگر-عمل گرا ایفا می کند. همچنین فناوری های نوین ضمن حفظ نقش انسانی معلم، فرصت بی سابقه ای برای نظام مند کردن و به اشتراک گذاری دانش عملی فراهم می آورند. در نتیجه، بازتعریف نقش معلم در قالب «تولیدکننده دانش بومی آموزش» و ایجاد پلتفرم های ملی برای مدیریت این دانش، به عنوان راهکار کلیدی پیشنهاد می شود.واژگان کلیدی: تجربه طلایی معلمان، پژوهش ماندگار، معلم پژوهشگر-عمل گرا، آموزش شخصی سازی شده، هوش مصنوعی در آموزش